Dilimde Ay Tutuldu... /... Dilsizim

(şaraba yatırdım yüreğimi, sabaha bi'şeyim kalmaz)

korunaklı şiirler yaz bana, sevgilim olmayan sevgili
sağanak yağışlı günlerimde sığınacağım bir yer bulunsun
bari, şiirlerde bir ev'cağızım olsun

üç oda bir salon yalnızlığımı kiraya vereceğim
heveslenme, senin için düşlerim başka
aklını başından alıp, gezmeye götüreceğim

ne güzel gülüyorsun, dudaklarında eski İstanbul resimleri
öyle kal lütfen, yüzüme baktığın anın resmini çekeceğim

sana söz veriyorum, sen de bana umut ver
sonra her şeyi unutup, ülkeme geri döneceğim

bende bir hoşum, şarkıların belalı güzelliğine vuruldum
o uzak ayda kaldı onayladığım gülüşler
raks eden sevişmelerin çingene zamanındayım,
'gel' desen, gidemeyecek kadar sarhoştur özlemler

anlayışımı kaybettim, beni anla
karşılığında gözlerimin kahvesinden içireceğim
düşe kalka düşledim, son baharım kaldı
beni şimdi tutmazsan, dudaklarına devrileceğim

oturaklı şiirler yaz bana, sevgilim olmayan sevgili
yorgun günlerimde dinleneceğim bir yer bulunsun
şiirlerde bari, bir nefeslik yerim olsun

Davetim süresiz, mekanım da belli.
İçerideyim, bekliyorum halen.
Kapım dışarıdan kilitli olsada sıkı sıkı,
anahtarı da üzerinde
ama gelip dokunsan açılacak kendiliğinden.


"Bu gün asırlık bir çınar ağacının altında oturup, gölgesinde dinlendim. Delik deşik olmuş gövdesine baktım, acıdım. Bilmiyorum, O da; benim delik deşik olmuş yüreğime bakınca acıdı mı acaba? İkimizin de başına gelenler besbelli aynıydı. O gövdesini göçmen kuşlara, bense yüreğimi göçmen aşklara sunmuşuz durmadan hep. Ve ilkbahar ve yaz, ikimizin de ortak belası galiba."

Aşk;
ansızın gelip gövdeme konacak.
Seziyorum.
Gönlümde halen delik açılabilecek yer de var.
Biliyorum.

Çınar ağacının türküsüdür bu,
Bende Ona gıpta ederek söylüyorum.



"Usulca kapattım gözlerimi, orada bir an, bir dağ gibi durdun karşımda. Öylece büyümüşsün gözümde, sorma. Dağ derken, aklıma geldi. Ben o dağlardan çokça deldim. Altını oyarak, gıdım gıdım, dağı dağa kavuşturmuştum. Ben belki seni gözümde dağlarca büyüttüm ama sen beni sakın tavşan bilme göçmen kuşum."

Harcamaya kıyamazsın
Öyle anlara denk gelir ki " faturalı " olmadığına yanarsın
Feci bir durum


uslu:

Yüzünün eşiğine düştüm.
Şimdi hangi yöne eğilsem sen bakıyorsun kirpiklerimin penceresinden.

Hangi durağında kaldım İstanbul’un, hangi sessizliğin sokak aralarında katledeceğim avazımı, ki sana özenmişse bu hangiler; yaktım işte sesimi. Düştüğüm yer yağmurda ıslanan kaldırımlarda kalsın…

Sen kal karaladıklarımın içinde. Bir kareden kareye, sağdan sola soldan sağa fark etmez, ama kal.

Yüzünün eşiğine düştüm.
Sesin, yüreğimin orucudur, bilesin…

Maskesini taktığım ucube hülyaların dar dehlizlerinde, bir hayatımı yitirdim bir de hayalimi…
Bana dönemediğim seni…

Sahi, hayatın neresindeyim ben?
Saçlarımda doğranan bu fırtınada hangi kim’im?
Bozkırları sarsan intizarlı feryadım, senden ibaret kasırga susuşları değil mi?
Bu aşkı kefenlemem mi gerek beni anlaman için.
Bu aşkı kabuğundan koparıp seni kanatmam mı gerek kendini bende görmen için, söyle.

……

Farkında mısın, kaç yağmur eskidi serseri kirpiklerimde gelişinden bu yana? Kaç satır sen adıyla infaza yürüdü saçının bir teli için? Gözlerine halel gelmesin diye, yüreğimle bakamadım sana, bunu bile sustuğun yerden gördün sen. Firari rüyaları kucakladım hep. Bak, eşkiya bir sevdanın dağlarına yaslanıyor alnım. Üşüyor, seni içinde bıraktığım içim.

Suların çoktan Aşk’a geldiği bir okyanusun dalgalarında, kullanılmış esişimi uçuruyorum. Baskın yemiş güven duygun bakışlarıma yığılmış sanki.

Lanetli kavmimden miras kalan ah-u zarların semazeniyim. Dönüp duruyorum mevlevi bir aşkla aşkına; ah çekerek…

Cevapsız bırakma dilimi, bir ömre kazı kendini özlendiğin gibi, bir ömre sür yolunu, bir ömre adaklar adanmış yürek ol, susma. Hadi dönüyorum sana, bir elim tanrıdan sana getirmekte umudu, diğer elim toprağıma seni ekmekte usulca.

Dönüyorum sana, kusursuz bir yalnızlık savuruyorum düne, dönüyorum hummalı bir ahengin eşliğinde, sana seni kendi ellerimde bir eşgalsiz yüzünle iki yüreğin ikliminde maskesiz bakışınla dönüyorum.

Karşıla beni gecenden…

Eğer dijital saatlerimiz bu zaman dilimlerini gösterirse, birinin saate bakan kişiyi düşündüğüne inanılır.

(:

Herşeyin bir adabı vardır anacım

Çiğneyen kişinin can sıkıntısını alan, izleyene işkence gibi gelen periyodik hareketlerle tekrarlanan bol baloncuklu aktivite.
Tabi bunun konuşurken ağızdan fırlayan versiyonu da vardır ki akıllara zarar.

Sağlık acısından iyi geliyormuş sakız ciğnemek. Ya karşısındakinin sağlığı ne olacak bu durumda.

Sinirleri fena halde bozabilen bi durum


uslu:

Ruh haliniz .. (: