[INDENT]23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı

23 Nisan 1920 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinin açıldığı günün yıldönümü olarak kutlanmaya başlanan ulusal bayram,ilk kez 23 Nisan 1920’de “Hakimiyeti Milliye Bayramı” olarak kutlanmıştır.

1930’lu yıllarda Çocuk Esirgeme Kurumunun gelenekselleştirdiği “Çocuk Haftası”nın (23 Nisan – 1 Mayıs) başlangıcının da bu bayramla aynı güne rastlaması sebebiyle “Milli Hakimiyet Bayramı ” ile Çocuk Bayramı aynı gün kutlanmaya başlamıştır.27 Mayıs 1935’te bu gün,23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı olarak kutlanılmaya başlanmıştır.1979'un, UNESCO tarafından 'çocuk yılı' ilan edilmesiyle de bu bayram,uluslararası nitelik kazanmıştır.

Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk ve tek ulusal bayramıdır. Atatürk'ün Türk çocuklarına armağan ettiği bayram dünya çocukları arasında sevgi ve dostluk bağlarının geliştirilmesi ve tüm insanların barış içinde yaşayacakları bir dünyanın oluşmasına katkıda bulunmak için her yıl düzenlenmektedir.
Atatürk'ün çocuk sevgisi herkes tarafından bilinmektedir.Atatürk'ün manevi çocuklarıyla ilişkisi,o yıllarda yaşayan kişilerin anı kitaplarında yer almaktadır.Atatürk her fırsatta ‘‘Bugünün küçükleri yarının büyükleri” diyerek çocukların toplumların gelişimi için ne denli önemli olduğunu belirtmiştir.

Geleceğin çocukların elinde olduğunu düşünen Atatürk,1924'te ilk Meclis'in açılış tarihi olan '23 Nisan' gününün bayram olarak kutlanmasına karar vermiş ve daha sonra bu bayramı çocuklara armağan etmiştir.1979’dan bu yana her yıl 23 Nisan’da TRT tarafından geleneksel olarak 23 Nisan Çocuk Şenliği düzenlenmektedir. Bir hafta süren etkinliklere 8 – 12 yaş arası dünya çocukları davet edilmektedir.

Farklı kıtalardan farklı ülkelerden gelen çocuklar gönüllü ailelerin evlerinde misafir edilmektedir.1979'da 6 ülkenin katılmasıyla uluslararası boyutta kutlanmaya başlanan şenliklerde bugüne kadar 87 ülkeden yaklaşık 18500 kişi konuk olmuştur.

[INDENT]Madem ki gidiyorum diyorsun sevgilim, dur dinle şu iki kelimelik sevgiyi.......

Bir yaz akşamıydı sevdiğimi ilk gözlerine haykırışım..
Sevmek miydi bilemedim ilk başlarda bu yürek kıpırtısının...
Bir ışıltıydın bir yeniden doğuştun hayatımda..
Adını koyamamıştım, daha doğrusu hiç bir şeye yakıştıramamıştım bu adını koyamadığım duyguyu...

"Seni seviyorum" diyen bir sürü kişi vardı çevrede..
Günü birlik sevgilerdi bunlar...
Bizimkisi bu değildi ama ben sana "seni seviyorum" demeye çekindim
Çekindim diyemedim ilk başlarda...
Sende bu kadar kolay "seni seviyorum" deme istedim hep...
Çok kolaydı sevdiğini söylemek...
Bu kadar boş söyleyen varken anlamı kalmamış bir sözdü bende bu iki kelime...

Daha önce hiç böyle olmamıştım ben de..
İlk kez bu kadar titriyordum yar karşısında...
Daha 20 yaşındaydım ilk aşkı sende tattığımda...
Nerden bilirdim ki daha 20 yaşında sende öldüğümü....
Kendi ölümümü kendim hazırlamıştım belki de...
Yazan da bendim yöneten de...
Seni seven de bendim sevilmeyen de...

Daha küçük bir ceylandın bende..
Yürümeye çalışıp sendeler gibi zar zor dikilmiştin ayakların üzerine...
Zar zor sarılmıştı bu güzel eller yüreğime...
Ben de kendimi bir şey sanmıştım ilk ele ele göz göze geldiğimizde...
Sen ceylan değilmişsin oysa..
Sen göçmen kuşu bende, her gittiğin yerde bıraktığın her hangi bir sevda kuşu....
Bilemedim bilemedim işte...

Sen gittin ben bittim...
Sen benim arkadaşım, sen benim sırdaşım, sen benim dostum,
Sen benim sevdamdın!
İnsan dostunu unutur mu... insan sevdasından geçer mi?
Bende unutmayacağım seni...
Sevdam olarak gelmesen de dostum olarak yine gel göçtüğün bu topraklara...
Sevdam olarak gelmesen de ille de bir gel bu topraklara....

Ben seni unutmadım, sen de unutma beni...

şimdi "gidiyorum" diyorsun ya dur dinle bak şu şarkıyı......


Dön gel dön gel alışamam yokluğuna
Affet dön gel savaşamam yokluğunla
Bu ev sensiz yuva değil yuvamı istiyorum
Bu can sensiz yaşamıyor SENİ GERİ İSTİYORUM..... [/INDENT]

CEO iken maaşı 1 dolar olarak görülen Schmidt, başka pozisyona geçince maaşına da yüzde 124.999.900 oranında zam geldi ve aldığı maaş 1.25 milyon dolara yükseldi.


Google, Eric Schmidt'in maaşını yeni konumunu ödüllendirmek amacıyla yüzde 124.999.900 artırarak 1 dolardan 1.25 milyon dolara yükseltti. Şirketin son SEC dosyalarına göre Schmidt, bu maaşı için yüzde 400 prim de alacak.
Dosyada Alan Eustace'in mühendislik ve araştırma üst başkan yardımcılığından üst bilgi başkan yardımcılığına; Shona Brown'un üst iş operasyonları başkan yardımcılığından üst başkan yardımcılığına geçtiği de yer alıyor. Dosyada bu iki yöneticinin yeni pozisyonlarında yönetici sorumluluklarına sahip olmayacağı da bildiriliyor.
Yönetici başkanlığa geçen Schmidt'in maaşı ise sahip olduğu sorumlulukların bir işareti. Ancak bu rakam, Wall Street Journal'ın belirttiği gibi Schmidt'in sahip olduğu Google hisselerinin yanında önemsiz kalıyor.

Damarlarımdan...Geçit vermeyen yolların dar köşelerinden...
Suçlu sevilerin yaralı bekleyişlerinden...
Yürekten dökülen demli sözlerin tesellisinde...
Akıyorum ey zaman...! Sana doğru...

Yerden yere vuruldu yıllarca içimdeki mevsim...
Ne kışı bildim ne de yazı... Tek mevsim yolculuğum vardı adını benim bile bilemediğim bilmediğim... Kayıp anların tortusunda devraldım ışığın tenime değen rengini... Saf berrak ve öylesine ben doluydu...
Bir sır gibi...
Ömrümden ömrüne açılacak binlerce kapıdan tek bir kapı var yol aldığım... Canını canıma emanet ettiğin yerde duruyorum... Akan yaşların duruluğunda taşıyorum içime ektiğin tohumları zamansız şarkıların dillendirişi gibi kapanmış yolları... Hasret taşırıyorum yüreğimden an be an... Özlem kavşaklarını dönüyorum adım adım ve her adımda düş taşıyıcılığı yapıyorum...
Seninle aldığım nefeslerin tadı hiç olmadı sevdiğim... Bilmiyorum...
Hayat bazen öyle küçük anlarda kuşatıyor ki dünyamı ben bile ellerimin çocuksu kapanışlarına dayanamıyorum... Kapanıyorum...
İçimdeki girdapların sayısını ezberlediğim nice senem oldu şu yaşta... Bazı şeyler var ki gözlerimizden taşıyor geceye... Hangi doğuma uyanıyoruz ve hangi düşlerin kucağında yatırıyoruz mayalı bekleyişlerimizi kestiremiyorum... Asıl daralan bekleyişlerin boynumuza astığı o kalın ip...
Bizi çıkmaza sürükleyen... Bir sigaraya bile dayanmıyor gecem başım dönüyor... Özleminin vurduğu kalbim içten içe çekiliyor sana... Bil ki ben de varoluyorum ölümün kucak açtığı bir hayatta verdiğin o muhteşem tatla... İnsan bazı duyguların eşiğinde yaşamamışlık çıkmazında açmaza düşüveriyormuş anladım... Yıllarca taşıdığım sevgi damlaları bu defa beni vurdu...
Çiçek çiçek dokunuyorsun ömrüme kendimi ertelediğim bir anda... Ordasın... Yıldızlara boyun eğdiğin ellerini sıkıca başında birleştirdiğin gecenin yalnız odasında...
Beklediğim...
Canıma bir ömür yoldaş olacak sevdiğim...Birgün daha yaşandı kollarımda...
Ufak bir kız çocuğu göz kırpıyor yanaklarıma... İlk çığlığını duyuyorum derinlerden... Su gibi... Suya dokunmak gibi...
Terk edip koca bir şehri bilinmezliğin içinde yepyeni bir sayfa açmak gibi...
Kırmızı tokaları olsun annesinden saçlarına dokunan... Düşleri olsun yaprak yaprak gecelere dokunan ben gibi...
Sevdim...
Birtek seni seçtim tüm yaşanmışlıklar adına...
Adınla yatacağım bu gece uykuya... Saatler kala paylaşacaklarımıza gerçek yaşama ulaşmadan gri bir gökyüzü ellerimle sıyıracağım bu geceyi bulutların arasından...
Üzülmemeliyim biliyorumki! KALBİMDESİN KALBİNDEYİM...
Sesim...
Sesinin yankısı...
her nerdeysen düşünde senin yanına geliyorum sevdiğim..
Eğer buradaysan senden başka bir yere gitmiyorum...
Yazgım biraz da kanaması hayatın...
hala kanayabildiğimi görebilmek belki de...
tıpkı uykunda açtığın tenini tenimle örtebilmek gibi..
Güçsüz bırakmayacağını ellerinle ömrüme her zaman dokunacağını ve seni ömrüm yettiğince seveceğimi biliyorum...
Sen sevdiğimsin...
Göğsünde ölmeyi beklediğimsin
Bil ki her can alışında hayat çeperlerini tekrar doğmak için tekmeliyorum..
günaydınım...
sevdiğim...