[INDENT][INDENT][INDENT][INDENT]
[/INDENT][/INDENT][/INDENT][/INDENT][INDENT]



Uzak bir sevgi benimkisi;
Sakin ve anlayışlı.
Yakınlaştıkça korkan uzaklaştıkça titreyen
Sahiplendikçe üzülen paylaştıkça acıyan.
Kalbine sahip her bakışını izleyen
Bir sevgi ki sorma...

Sıradan değil benimkisi;
Öyle el ele tutuşmak değil
Göz göze bakışmak değil mavi rıhtımın yanında
Ya da omuzuna yatıp ağlamak değil.

Başka bir dünyada beklemek onu
Başka bir sözle karşılamak
Belki de aynı mutlulukla uğurlamak.
Sevilmek değil benimkisi;
İstemek ya da arzulamak değil.

Belki de izlemek benimkisi
Doyasıya izlemek...
Gülmek değil ama güldürmek benimkisi
En içten gözlerle güldürmek.
Saygı duymak benimkisi
Ölene kadar ya da sonrasına...

İçine saklamak gömmek uçsuz bucaksız ruhuna
Her saniye ziyaret etmek başucunda.
Belki de saçma bir şey benimkisi;
Bencilce sıkıcı bir zindan
Sorgusuz sualsiz bir ilişki.

Ama farklı bir sevgi benimkisi;
İstemeden veren sevilmeden seven
Hep bende olan ve beni ben yapan sevgi..[/INDENT]

Seninle geçirebileceğim her bir ana hasret yüreğim..Ellerini tutmaya, güzel gözlerinde yok olmaya, ışığınla aydınlanmaya aç bir ben ve senin için çarpan yüreğim..

Duyurabilirmiyim sana sesimi, kalbimin haykırışlarını..Duysan da bilirmisin ben olduğumu? Adının her hecesini, gözlerinin ışıltısını, güzel masum kalbini ilmek ilmek dokumuşum yüreğime. Her bir zerresinde sen varsın benliğimin..Ve sen kalbimin en ulaşılmaz yerinde, en güzel köşesinde taht kurmuşsun kendine..En yakışanı sana yapmışsın yine. Peki duyar mısın tüm bu çırpınışları, anlarmısın kalbimin deli gibi attığını seninle, ismin her zikredişimde benliğimde bir kez daha aydınlandığını, bin kat daha büyüdüğünü bilirmisin ey sevdiğim..

Her duamda sen, gözlerimi her kapayışımda yine sen varsın..Seni bulmanın, senin olmanın, sana dokunmanın, anlamanın seni özlemiyle yanar durur şu kor olmuş kalbim..Senin gözlerindi yüreğime dokunan, güzel sözlerin, hayat dolu ışıltın, benliğindi dokunuşların..Senin olmasamda, sana doya doya bakamasamda en kıymetlimsin ya, kalbim seninle hayat buluyor ya, gerisi olsa da olur olmasa da..Hayatı bana öğrettin ya, beni ben yaptın ya, tek sen ol yeterki sen ol..İster yakınımda, ister uzağımda..

Gözlerin, sözlerin, samimiyetin olsun can buluşlarım, yüreğime dokunuşların..Varsın ulaşmasın ellerim ellerine, görmesin gözlerim güzel gözlerini..Ama sen kendini esirgeme benden, hep yüreğimde ol ve hep hayatımın anlamı, yaşamamın güzelliği ol..

Yüreğime dokunuşların hayatımın anlamı olduğu gibi yaşama amacım da hep sen ol...



alıntı

Tanyeri ağarırken çiğ taneleri üzerinden şavkını paylaştırdığı zamanlardan sesleniyorum sana. Güneşin, karanlıkla aydınlığın üzerine tüllendiğinde "imkansız sevdamı" yolluyorum sana. Durgun suyun dibinden görünen beyaz çakıl taşların üzerine adını yazıp sana geliyorum ve bu sevda mektubunu kelebeğin kanadında sana yolluyorum.



Dolunayda çığlık atan bir gecede sevdim seni. Göremesem de gülüşlerini, seher yelinde yapraklarını güneşe açan ciceklerin yüreğinde bildim gözlerini. Sırtımı sıvası dökülmüş duvarlara yaslayıp seni anlatırım karanlıkla inatlaşan yıldızlara. Her sabah papatyanın ayak uçlarında uykuya dalmış ceylanları kaldırıp onlarla nice selamlar yollarım sana…



Sakın kederlenme sen. Kozasından hayata gülümseyen kelebeğin kirpiklerinde öğüttüm arsız acılarını. Çünkü sen, doğan güne umutla uyanmalısın. Ne olur düşünme içinde kanattığın sancılara. Yüreğin irin toplasa da ne olur ağlama. Ben sen uyanmadan gül kokulu yağmurlarla yıkarım kanayan dudaklarını. Cünkü sen, her soluğunda “ baharları “ solumasın.



Duası ıslak, yarınları aydınlık cocukların düşlerinde büyüttüm seni. Karakışlara sürgüledim dudaklarına acıyı süren ayazları. Kaç kez dualarıma kattım o narin yüreğini. Kaç kez iç geçirdim alnımdan dudaklarıma yuvarlanan damlaların gözyaşı değil, senin gül kokulu terin olmasını bilemiyorum…Sen uyanmadan rüzgarı giyinip üzerime, nice uçurumları aştım saçlarına iğde kokuları bırakmak için.Gelincik tarlalarının üzerinde gezinen çardak kuşlarının kirpikleriyle sildim alnının terleyen çizgilerini.



Beli kırık virgüllerle uzattım senli cümleleri. Susamış karanfillerin dudaklarına sundum ıslak kirpiklerini. Ve birazdan tüm şehir uyanacak. Kaldır üzerindeki hüznün ağır yorganını. Pencerelerini aç ve hayatı solu bir an. Ilık nefesinden bir yudumunu uzat şehrin titrek tenine. Yüreğinin sıcaklığını avuçlarından akıtıp yetim güvercinleri emzir terinle..



Perdelerini güneşe aralayıp aynalara gülümse. Karanlıklarda ezilmiş bu topal şehir senin varlığında ayağa kalksın. Ve güneş ısıtmadan karlı tepeleri, memleketimin mahzun yüklü çocuklarına sevdanın umutlarını uzat. Uzat ki ; yetim uçurtmalar karanlık göğü aşıp vuslat yağmurlarını getirsin kurak bozkırlara..

“ Sana baharları getirirken
Terlemiş yüreğimi
Ilık nefesinle kurula.
Sevdanın kundağına sarıp
Düşlerinde uyut beni.
Üşüyen tenimi
Nefesinin sıcaklığıyla sar.
Avuç içlerinde uyurken
Gülüşlerimden öperek uyandır beni

[COLOR="Red"]