Heart beats fast
Kalp atışları hızlanır
Colors and promises
Renkler ve sözler
How to be brave
Nasıl cesur olurum ?
How can I love when I'm afraid to fall
Düşmekten korkerken nasıl sevebilirim ?
But watching you stand alone
Ama seni izlemek tek başına
All of my doubt suddenly goes away somehow
Bütün şüphelerim her nasılsa birden gider
One step closer
Bir adım daha


I have died everyday waiting for you
Seni beklerken her gün öldüm ben
Darling don't be afraid I have loved you
Sevgilim korkma sakın seviyorum seni
For a thousand years
Bin yıldır
I'll love you for a thousand more
Bir bin daha severim

Time stands still
Zaman durur
Beauty in all she is
Ondaki güzellikten
I will be brave
Cesur olacağım
I will not let anything take away what's standing in front of me
Karşımda duran şeyin hiçbir şey alıp götürmesine izin vermeyeceğim
Every breath
Her nefes
Every hour has come to this
Her saat işte sona geldi
One step closer
Bir adım daha

I have died everyday waiting for you
Seni beklerken her gün öldüm ben
Darling don't be afraid I have loved you
Sevgilim korkma sakın seviyorum seni
For a thousand years
Bin yıldır
I'll love you for a thousand more
Bir bin daha severim


And all along I believed I would find you
Bunca zamandır seni bulacağıma inandım
Time has brought your heart to me
Zaman kalbini getirdi bana
I have loved you for a thousand years
Seni seviyorum bin yıldır
I'll love you for a thousand more
Bin yıl daha severim

One step closer
Bir adım daha
One step closer
Bir adım daha

I have died everyday waiting for you
Seni beklerken her gün öldüm ben
Darling don't be afraid I have loved you
Sevgilim korkma sakın seviyorum seni
For a thousand years
Bin yıldır
I'll love you for a thousand more
Bir bin daha severim


And all along I believed I would find you
Bunca zamandır seni bulacağıma inandım
Time has brought your heart to me
Zaman kalbini getirdi bana
I have loved you for a thousand years
Seni seviyorum bin yıldır
I'll love you for a thousand more
Bin yıl daha severim

tutmayın ağlayacağıııımmmm

seviyorum bu şarkıyıııı çooooooooooooooooooookkk

Seni daha yakından tanıyabilir miyim ? Ne kadar mı yakın ? Kokunu duyabilecek kadar yakın olması kâfi benim için. Zira başka bir şey düşlemek züldür. Geç kalmışım sana birkaç zaman, kaç zaman olduğunu bende bilmiyorum. O yüzden yanı başında oturup, kısa bir süre kokunu duymak bir ömür bana yeter.

Senden ricam bugün beni yanlış anla, bazen böyle tuhaf duygular gelir bana, sonra kaybolup gider. İşte öyle saçma zamanlarımdan bir tane yaşıyorum. Lütfen söylediğimi yanlış anlama saçma olan sen değilsin, saçma olan; benim olmadık zamanlarda böyle karışık duygulara kapılıyor olmam.

Şöyle hovarda zamanlarımdan birinde çıksaydın ya karşıma, asma suratını hemen, derdim seninle eğlenmek falan değil, hani olur ya belki severdik birbirimizi yada hayal kırıklıkları bırakırdım sana da tıpkı diğerleri gibi. Neyse belki böylesi daha iyidir. Böyle uzaktan küçücük hisler beslemek sana sonra yavaş yavaş gülümsemek…

Bakma bana böyle, bir gönülde kaç sevda yaşar ki ! O yüzden buna aşk dememi bekleme benden adını başka bir şey koyalım. Ara sıra bakışalım sadece öyle uzaktan uzağa, hiç dokunmadan sevelim birbirimizi tıpkı çocukluk aşkı gibi. Cinsel dürtüler beslemeyelim, seninle yaşayalım sevginin en saf halini, bu sana çok ağır gelir mi ?

Geç kaldı(n)(m)(k) kabul edelim.

Hani ne diyordu o şarkının sözleri ;

Gönlümde açmadan solan bir gülsün
Her zaman gamlıyım her zaman üzgün
Beklerim yolunu aylar boyunca
Yeterki gel bana
Senede bir gün, senede bir gün

Ağarsın saçların, solsun yanağın
Adını anmaktan yansın dudağım
Bu aşka canımı adayacağım
Yeter ki gel bana
Senede bir gün, senede bir gün

www.youtube.com/watch?v=1XIeRwTY6ec

*Son ırmak kuruduğunda, son ağaç yok olduğunda, son balık öldüğünde; beyaz adam paranın yenmeyen bir şey olduğunu anlayacak.(Kızıl Derili Atasözü )

Bugün Orhan Bey memleketine yağmur ya da kar yağmadığı için şikayet ettiğinde sadece küresel ısınma diyebildim.

Peki şöyle düşünelim;
Bundan yüz elli yıl sonra bir çocuk ‘’babacığım kar nasıl bir şey’’ diye sorduğunda o gün için babalar ne cevap verecek merak ediyorum .Böyle bir soru ortaya çıkmasın diye bugün için kendi adıma gösterdiğim bir çaba var mı ? Cevap:hayır. Peki bu özeleştiriyi yaptıktan sonra , bunun için bir çaba gösterecek miyim ? Sanmıyorum.

Yarın öbür gün torunlarım kaynakları nasıl bu kadar tüketebildiniz dede hiç mi bizi düşünmediniz dediğinde , verilecek cevap çok basit çünkü : o günün şartları öyleydi.

Oysa doğa günün şartlarını dinlemiyor, bizim ona verdiğimiz zararın intikamını yavaş yavaş alıyor ve biz insanlar bunun bilincinde olmamıza rağmen, yine de ona zarar vermekten vazgeçmiyoruz. Örnek olarak bu yıl İstanbul’a bir kere kar yağmasını verebiliriz onun dışında neredeyse sürekli, güneşli bir İstanbul gördük. Haberlerde sürekli bir yerlerde kaynakların kuruduğundan söz ediliyor. Hatta daha bu sabah kuruyan bir kaynağın altından anıt mezarların çıktığını seyrettim televizyonda.

Geçen gün bir değerlendirmede çok sevdiğim bir dostum şöyle bir açıklama yapmıştı. ‘’Okuma oranı arttı ama anlama oranı düşüyor.’’
Bu tespit her açıdan geçerli, ancak günümüzde küresel ısınmaya bu kadar vurgu yapılırken bizim bu kadar dikkatsizce hareket ediyor olmamız mantığa aykırı. Ancak bu yaptıklarımız sadece bizlere değil bizimle beraber dünya üzerinde yaşayan canlılara da zarar veriyor. Mesela geçen gün veteriner bir arkadaşımla sohbet esnasında kedilerin mart ayı ile ilgili bir espri geçti. Kendisinin yaptığı açıklama kediler için ne ifade ediyor bilmem ama benim için içler acısıydı. Bu hayvanlar da mart ayı diye bir şey kalmadı yılda dört defa çiftleşiyorlar artık, hayvanların bütün dengesi bozuldu dedi.

Peki;
Bütün bunların bilincinde bir tüketici olarak ilk yapacağım şey ne biliyor musunuz ?

Söyleyeyim, yazdığım yazıyı baştan sona kadar okuyup acaba yanlış yazdım mı ? diye bakacak iyi en azından fena bir şey çıkmamış, bu konu ile ilgili de bir yazı yazmış oldum diyecek gülümseyeceğim. Sonra yine her zaman ki gibi tüketmeye ve çevreye zarar vermeye devam edeceğim.

Sonuç,

Kendi yazdığı yazıdan ve okuduklarından bir şey anlamayan, küresel ısınmayı durdurmak için bir çaba göstermeyen bir birey olarak; gelecek neslin mezarımda şahsıma edeceği küfürleri peşinen kabul ediyorum.

Geçmiş olsun.

Alıştım Artık Yalnızlık Denizinde Kendimi Serinletmeye...
Ama Farkında Olmadan Öyle Çok Açılmışım ki...
Dönüşü Yok Artık Bu Yolculuğumun...
Biliyorum ki, Ben Hep Mutsuzluğa Mahkum...
Ben Hep Yalnızlığa Mahkum...
Ben Hep Özlemlere Mahkum...
Ve Müebbet Sensizlikle Yaşayacağım!

Bu Gün Uzak Yolları Yazacaktım...
Uzaklıktaki Gücün Mesafeleri Ayrıştırarak İnsanı Yalnızlığa Mahkum Ettiğini...
Birbirinden Ayrılmak İstemeyen, Birbirinin Kalbine Dokunmaktan Korkmayan insanların Neden Vazgeçtiklerini, Neden Böyle Koşar Adım Birbirlerinden Uzaklaştıklarını Yazacaktım...
Yaklaştıkça Yalnızlığın Çürümeye Terk Edilmiş Köklerini Çıkaracaktım Yaban Topraklardan...
Yaklaştıkça Yakalanacaktım Yaklaştıkça Kovulacaktım Belki de...
Ey Uzak Yolların Bilinmezleri...!
Neresinden Başlıyayaım Dilimi Şaşkına Çeviren Alfabenizin?
Hangi Sessizine Dokunayım?

Uzak Yolları Yazacaktım Ben...
Ayrılık Yazdıysan Ellerimi Boşluğa Uzatılmış Bir Yılgınlıkta Bırakma! Diye Yazacaktım...
Zaten Bunun Adı Ayrılıktı...
Zaten Yılgındı Ellerim Ulaşmaya Çalışmaktan...!

Dokunmazsan Sevemezsin ki...
Dokunmazsan Hissedemezsin ki...
Dokunmazsa Göremezsin Bile...
Sevdiğine Dokunabilmek Ne Büyük Hazdır İnsan İçinde, Yürek Hissinde, Kalp Atışlarında, Kısaca Yüreğinin Atıığı Her Heyecana Dokunabilecek Kadar Yakın Olabilmek, Dokunabilecek Kadar Hissedebilmek..
Öyle Güzel Büyük Bir Şanstır ki Koklayabilmek, Soluyabilmek Onu..
Öyle Özeldir ki Hasretlik Bir Dokunuşun Büyüsü...
Dokunmazsan Sevemezsin...
Dokunmazsan Göremezsin...
Dokunmazsan Hissedemezsin...
Yakınsızlıktan Doğan Bir Hissin Ne Kıymeti Var ki Ellerine Erişemedikten Sonra?
Mesafeler Arasında Uzanan Kolların Tadını Nereden Bilebilirsin ki O Gözlerindeki Rengi Göremedikten Sonra?
Uzaktan Bir Ses Duyduğunda Nasıl Heyecanlanabilirsin ki O Ses Tam Yüreğine Çarpmıyorsa?

''Gönderilmemiş aşk mektupları''

İsyan Değildir Sözlerim Sevgili!
Hiç Pişman Değilim Seni Sevdiğime…
Böylesine Severken Seni Kahrediyor Ayrılık...
Hasret Ateşi Yakıp, Kavuruyor...
Sevdamdır Dile Gelen, İsyanım Değil...
Öyle İsterdim ki, Bir Ömür Yanımda Olmanı...
Öyle İsterdim ki, Aşkınla Eriyip Sarhoş Olayım...
Öyle İsterdim ki, Umudum Olmanı, Benim Olmanı...
Öyle İsterdim ki, Kollarında Olmayı...
Öyle İsterdim ki, Teninin Kokusunu Duymayı...
Öyle İsterdim ki, Gözlerimin Derinliklerine Sevgiyle Bakışını Görmeyi...
Öyle İsterdim ki, Yürekten Sevişini Hissetmeyi...
Öyle İsterdim ki, Benden Öte Bir Ben Oluşunu Görebilmeyi...
Ah Be Sevgili! Ben Kabuslarla Büyüdüm, Hayal Etmek Ne Haddime...!!!
Sensiz Olmuyor!
Olmaz da Sevgili!
Gitme Ruhum!
Sen Gidersen Hicran Düşer Yüreğime...
Sen Yokken Tutsak Düşerim Bir İsyan Gecesine!
Yok Olurum!
Ölürüm Sen Yokken Sevgili!

Cümleler Yetmedi Bugün Bana...
Bugün Üç, Dört Kez Seni Anlattım Önce Yüreğime, Sonra Kağıdıma...
İçimde İkna Edilmesi Gereken Bir Ben Var...
Sahibini Bildiğim Kelimelerin Anlamlarını Zihnimde Çakılı...
Bir Dünya Kurup, İçinde Kaderler Yazdım...
Aşk'ımı Yazdım...
Oya Gibi İşledim Her Satırını...
Seni Yazdım Beni Yazdım Ama Yetmedi...
İçim Titredi, Yüreğim Acıdı...
Dünyam Olmadan Aşk Neye Yarardı...
Sensiz Ben Nefes Bile Alamam...
Sen Kendime Düştüğüm Notlarsın...
Gün Gelir Sayfalarında Gezinirken Dudağımda Bir Gülücük, Gözümde Bir Damla Yaş Olacaksa Düşüncelerim Kırma Kalemimi...
Yazdır Kendini....

''Gönderilmemiş aşk mektupları''

Sensizliği Yazmak İstedi Kalemim...
Aslında Kararsızdı Başlarken...
Giden Seni mi Yazmalıydı, Yoksa Bende Kalan Seni mi ?
Ne Şekilde Olursa Olsun...
Neyi Anlatırsam Anlatayım...
Hangi Yönüyle Bakarsam Bakayım Ayrılığa Hepsi Aynıydı...
Hepsi Aynı Acıydı...
Tarifi Yoktu...
Kelimeler Yetersizdi
Geceler Hepsinde Uykusuz, Sabahlar Her Birinde Aynı Derece Yakıcıydı...
Güne Sensiz Merhaba Demek Ne Kadar Zorsa, Gecelere Sensiz Düşlere Dalmakta O Kadar Zordu...

İçimdeki Çocuksu Kırgınlığımı...
Belki de Bana Gelmeyişinin...
Beni Sevmeyişinin Burukluğu Gözlerimdeki...
Ne Sevmekten Alabiliyorum Kendimi, Ne Yokluğuna Tükenmekten...
Ağlayamıyorum...
Birikiyor İçime Tane Tane Yokluğunun Acısı...
Kurumuş Bir Kaç Güz Yaprağı Gibi Solgun Ümitlerime Tutunuyorum...
Tuttuğum Her Dal Kırılıyor Birer Birer...
Ve Düştüğüm Yer Yine Sen Oluyorsun!
Bırakamıyorum Sana Gelen Yanımı...
Gidemiyorum Tutsağı Olduğum Sevdandan...
Oysa Sevda Sensizliğe Tutulmaktı...

''Gönderilmemiş aşk mektupları''