Gözlerime hiç bakmadın, ama hissettiğim her bakış farklıydı...

Bazen çoğalırdın içimde, bazen de parçalardım seni..

Ama [SIZE=5]“ben”din...[/SIZE]

Benimdin...

İçimdeydin...

Herşeye rağmen bendeydin...

Hissedebiliyordum yüreğimde...



"En uzağımdayken"
"En derinimdeydin"...



Güzel olan herşey sendin...




Ama “herkes” gibi olacağını bilmeden sarılmışım ben sana...

Hep bende kalacağını sanarak öptüm seni..

Tenindeki sıcaklığın bana özel kalacağını düşünerek...

Birgün gidebilme ihtimalini hiç düşünmedim...

Hep bendeydin kendimce...



Ama sen hep kendindeydin, istediğin gibi davrandın be [SIZE=5]“yüreğim..”[/SIZE]

Bıraktın, sırtını döndün..

Gözümün içine baka baka aldattın beni, aldandım..

Hiç böyle acımadı, hiç böyle ürpermedi “yüreğim..”

Ben sana bakarken hep acılarına rastladım, hep başkalarıyla karşılaştım...

Hep içinde kalanlar işledi yüreğime[SIZE=6] “acı” diye..[/SIZE]

Senin kederin üzüntüm oldu.. Sevincin mutluluğum...

Tüm bunların karşılığı, senin sevgin...



Üzülüyorsun “yüreğim”...

Üzdüğünü bilmiyorsun...

“Bitmesi gerekiyordu”...

“Bitti” sanıyorsun...



Defalarca bitip, defalarca çoğalıyorsun yüreğimde...

Her damla g’özyaşım yaralarımı yakıyor...

İçime akıyor, sana inat seni dinliyorum..

Sevdiğine inat, sevgimi dinliyorum...

Mutsuzluğuma inat, mutluluğunu dinliyorum senden...

Ve sana dair birşeyler bul diye, sana dair birkaç cümle bul diye sana yazıyorum...

Ben sendeyim “yüreğim...”

Senin en derininde...

Sana sevda dileyenler kadar sevdayım sana...

Bu imkansızlığı, kim güzelleştirebilir söyle...







İtiraf ediyorum sen zorsun...

Zorumsun...

Ben senin zorluğuna vuruldum...

Sen bu karanlık dünyamdaki tek umudumsun....



“Ölüme inat yaşadığımsın...”



Sen yüreğimin gölgesisin, gölgemin beyaz kalan yanısın, o kadar [SIZE=6]"imkansızsın"...[/SIZE]
[SIZE=6]
[/SIZE]

Sen üzdüğünün farkında olmadan, mehtaba doğru demlenirken,
ben
[SIZE=5]"sen kokan şehirlerde peşinde gezeceğim...[/SIZE]"



Zırlaya zırlaya [SIZE=7]“[SIZE=6]v’azgeçeceğim”[/SIZE] senden...[/SIZE]

Sevdiğim halde unutmuş taklidi yapacağım...

Adını anmayacak, oğluma senin adını koymayacağım...

Unutmuş gibi yapacağım, boğulacağım gözlerinin hüznünde...

Ne yaşayacak bir ömür kalır, ne de ben’liğim...

Gidiyorum yüreğim..
Gidiyorum güzel gözlüm...
Gidiyorum derinim..
Bu yazılanlar sana...
Ayrılığı bile yaşamaya razıydım seninle...
Bir düşü yansıtsa da şu yazı,
İmkansızlığına dair olsa da...
Keşke "derinim" kalsaydın...

Ağlıyorum, ve bu gece senden “[SIZE=6]v’azgeçiyorum...


[/SIZE]

Bugün senin doğum günün, bugün benim doğum günüm ...

Soğuk gecelere inat tüm sıcaklığıyla etrafını, beni ısıtan kış güneşim benim,

İyi ki doğdun canım sevgilim …





Sana hediyem olsun gönül pastam

Hadi bir dilek tut içinden ve söndür yanan özlem mumlarını ...







Gönül takviminden yapraklar dökülmeye devam ettiği müddetçe,

Geri kalan ömrümün her yılını bir inci misali dizeceğim gül kokulu boynuna …









Şu an yanında kollarının arasında olamasam da bil ki bu günü kalbimde seninle birlikte kutluyorum.




Ömrümüzün geri kalanında yan yana, omuz omuza, kalp kalbe hep birlikte el ele olmak dileğiyle







Seni yüreğimin en derin yerinden seviyorum. Yanağına BUSE’ yi tüm kalbimle konduruyorum



En güzel günler bizim olsun, nice yıllara Aşkımmm benim…





Seni çok ama çok ama çook seviyorum …








[YT]VI3Ki3C8ehQ[/YT]

...yalnızlığın gövdesinde en çok parçalanmış 'o' parçasuskun bir hecede
takılı(kala)kalmış olsa da apansızlık ;yüzünden ilmek ilmek geçirdiğim
haykırışlarne kadar azalırsa o kadar çok artan...''
Çırpınışların masum ellerinelirik bir şiirin teninde yazılmış...''Bir''
benden başkahiç kimsenin okumayı beceremeyeceği bir lisan
hüzmesinde...Zamanın ve mekanın nice zarflarını hatırlayamadığım fakat
sadece ikimizin sahip olduğu bir evrenden yaratılmışlavanta kokulu bir
alfabede...
Ve...
''Yürek Dili''nde...

Bildiğiniadımla ''bir'' biliyorum...Biz'den geriye kalan ve payımıza sözüm
ona düşen birer adet yalnızlık değil(di)...Yalnızlık;seni ilk gördüğüm an'da
da yanıbaşımdaydıgözlerinin ellerinden sıkıca tutmaktan vazgeçtiğim an'da
da...

Yalnızlık;ne ben'den bir avuç eksik(ti)ne de sen'den bir avuç
fazla...Kıvamı Tanrısal bir gücün kusursuz ellerinden çıkma...Aynadaki
suretiminruhumun aslına kadar uzanmış her bir arşınında...

Vaad edilmemişkuraklığına çoraklanmışsinsiceher bir metre kareme bulaşan
hastalıklı bir toprak parçası var içimde...Yaşam(ak)ları teker teker takvim
sayfalarında doldurduğum...''Yağmur''un ağlamaktan vazgeçmişlik kokularını
sürmüş bir buhran...Kendi tenhalığı içinde kıvranan...

Zamanın asla doymak bilmeyencani miğdesinde öğütülmüş ve dumanına dağılmış
hayat(lar)...Bir film afişinin;son satırlarına düşmüş başrol oyuncuları...

Acımtrak bir gecenin koynundanboynuma sarılmış kördüğüm(ler)...Lacivert bir
hüznüfondip yapmış ve dolmuş ve boşalmış ve bir kez daha boşalmaya dolmuş
sarhoş kadehler...

''Gitsemgeri dönüş yasaklısıkalsam 'aşk'a firari giyinmiş müebbet
zanlısı...''

Bazı artık sabahlarınen nef(es) alınılası sebepsizliklerindeayrılığı
''ortak bölen'' saymış yazgılarınaynı bedende hecelenmiş heceleri...
Ve...
Hep ''o'' son'a lal olmuş sevgilileri...
Çıkardım yüreğimden ''o''na dair dikilmiş en şeffaf kıyafetleri...
Ve...
Tek celsede kırdım bedelsizce hükmedilmiş ruhların boynu bükük
kalemlerini...

...dokunma bana(!)
''aşk''
bir kez daha
dokunma bana!!!..

Bu içinde "sen" geçen cümlelerimin en "sonuncusu" olacak diyerek başlıyorum hep, her kalemime dokunduğunda elim..

Ne "Sen" siz oluyor, ne "Son"suz...

"Hadi artık git istersen."

Fikrimden, düşüncemden, bütün mazimden, geleceğimden, "Ben" den, "Biz" den.

Artık tek başıma yazmalıyım kendi hikayemi. Kendim koyup noktalarını, kendim silmeliyim virgüllerini.

Tüm cümlelerimin öznelerinden silinmeli adın, yüklemlerininse "miş" li geçmiş zamanında kalmalı yaşanan her şey.

Ben çoktan geçtim "Biz" den..

"Sen de artık git istersen.."

Ben yokluğunu daha ağır zannederken, yıllardır, yollardır, oysa ki varlığın daha ağırmış bana.

Günlerdir sözcükler düğümleniyor boğazımda, tıkanıyor nefesim.

Herkese, herşeye sustum ama, bilsen öyle zor ki susmalar sana.

Birşeyleri görüp te dokunamamak, kimselere anlatamamak içinden geçenleri, sıkışıp kalmak soyutlanmış bir zaman diliminde, bunca kalabalığın arasında yalnız, yapayalnız hissetmek kendini..

O kadar sessizce bitiyorum ki, sesimin yankısı kırıyor tüm bedenimi.

"Şimdi sen de git istersen..."

Hıçkırıklara boğulsun bu şehir ardından, hırçınca sahile vursun dalgaları denizin, tüm kaldırım taşları şahit olsun gidişine..

Çığlıklar atsın omzuna yaslanıp, bir buruk hüzün, bir kaç damla gözyaşıyla dinlediğim bütün şarkılar..

Kaybolsun gökyüzünün mavileri, hiç bitmesin soğuk, efkarlı gecem.

Yıldızlar birer birer düşüp semadan, yitirsinler ferlerini.

Ben çıkıp kendi hayatımın içinden, sessizce, sakince, hiç yokmuşum, hiç olmamışım gibi karşıdan izleyeyim sadece bütün olan biteni..

Aldırma sitemlerime, gözyaşlarıma. Bakma ardına..

"Sen de şimdi, git istersen"

Gözyaşına dök yağmuru
Düş uçacak bahara doğru
Yollar açılıp konuşacak
Mutlu edeceğim yokluğunu

Huyumdur hep ölürüm
Nice aşklara bölünürüm
Ayımdır hep tutulurum
Nice ışıkla korunurum

Hüzün kovan kuşu gelmiş
Gecenin yanağına konuvermiş
Ay tenli aşık şarkıma karşılık vermiş

Dışım içimden gelir
Yani gölgem kendimden
Aşktır ölümden güzel olan
Bak ve gör yaşam düşlerdedir

Huyumdur hep dirilirim
Nice dağlardan dökülürüm
Ayımdır hep kararırım
Nice öpüşle aklanırım

Hüzün kovan kuşu gelmiş
Gecenin yanağına konuvermiş
Ay tenli aşık şarkıma karşılık vermiş

Dün-YA!'ya ekstra ivme kazandırılarak günlerin süresi kısaltılabilir.
1 yılda 4x kadar mevsim olabilir.
Çok satanist bir yaklaşım