İnsan hayatında en kötü şeylerden birisi yalan söylemektir.Doğruluk bir erdemdir ve insan doğruluk çizgisinden şaşmalalıdır bence.Ama günümüzde hayatını doğruluk eksenine kuran insanlar hayatın bir çok alanında hakettiği yere gelmezken yalan söylemeyi hayat felsefesi yapanlar toplum içinde sevilen ve değer gören insanlar olmaktadır.Kişisel görüşüm yalan ile bir yerlere gelmektense doğru söyleyip bir yere gelememek daha mantıklıdır.Asla Yalan SöylemeEski zamanlarda, insanlar ilim öğrenmek için çok çalışırlar, her türlü güçlüklere katlanırlardı. Küçük yaşlarında köylerinden, ailelerinden ilim öğrenmek için ayrılırlar, yıllarca onlardan uzaklarda zor şartlar altında yaşarlardı.
Seyyid Abdulkadirin de küçük yaşta içine öğrenme arzusu düşmüş, bunun çarelerini aramaya başlamıştı. Sonunda dayanamadı, annesine gelerek;
-Anneciğim, ilim öğrenmek için Bağdata gitmek istiyorumdedi.
Annesi ise;
-Senden ayrılmaya gönlüm razı olmuyor. Ancak seni de Allah yolundan alıkoymak istemem.
Annesi Abdulkadir için yol hazırlıkları yaptı. En sonunda da oğluna lazım olur diyerek, 40 altını kaybetmemesi için bir kese içinde yeleğinin koltuk altına dikti. Sonra oğlunun gözlerinin içine bakarak şöyle dedi;
-Sana son olarak nasihatim şudur ki, eğer beni ve Allahı memnun etmek istiyorsan asla yalan söyleme, doğruluktan ayrılma. Allah her zaman ve her yerde doğruların yardımcısıdır.
Seyyid Abdulkadir annesine söz verdi ve ağlayarak elini öptü. Bağdata giden bir kervana katılarak yola çıktı.
Hemedan yakınlarında dar bir geçide girdiklerinde kervanda bir bağrışma koptu. Eşkıyalar kervana saldırmışlardı. Bir anda bütün sandıklar yere yıkıldı, eşyalar yağma edilmeye başlandı. Haydutlar kervandakilerin neyi var neyi yoksa hepsini alıyorlardı. Eşkıyalardan biri de Abdulkadirin yanına geldi. Onun fakir haline bakarak şaka olsun diye;
-Söyle bakalım senin neyin var fakir çocuk?
Abdulkadir;
-Yalnız 40 altınım var, diye cevap verdi. Haydut önce şaşırdı sonra gülmeye başladı. İnanamadı ve tekrar sordu;
-Doğru mu söylüyorsun?
Abdulkadir:
-Evet, doğru söylüyorum, 40 altınım var.
Eşkıya meraklandı. Abdulkadiri elinden tutup reislerine götürdü.
Durumu reislerine anlattı. Haydutların başı;
-Senin 40 altının varmış, doğru mu bu?
Abdulkadir;
-Evet doğru.
Reis;
-Söyle bakalım. Onu nereye sakladın?
Abdulkadir;
-Hırkamın içinde koltuğumun altında saklı.
Bunun üzerine haydutlar hırkasının içinde, koltuğunun altında saklı bulunan 40 altını bularak reislerine verdiler. Herkes çok şaşırmıştı.
Reis hayretle sordu;
-Peki evladım, sen niçin üzerinde altın olduğunu söyledin? Eğer bize söylemeseydin onları bulamazdık.
Abdulkadir;
-Ben annemden ayrılırken, asla yalan söylemeyeceğime dair söz vermiştim. Arkadaşınız senin bir şeyin var mı diye sorunca, altınlarım olduğunu söyledim. 40 altın için verdiğim sözden döneceğimi mi zannediyorsunuz?
Bu sözleri duyan haydutların reisi çok şaşırdı ve derin bir düşünceye daldı. Sonra etrafındakilere dönerek;
-Yazıklar olsun bizlere. Bu çocuk kadar olamadık. Bu çocuk annesine verdiği sözünden dönmemek için her şeyini veriyor. Bizler ise Allaha söz verdiğimiz halde, hiçbir zaman verdiğimiz sözlerde durmadık. Onun yapma dediklerini yaptık yarın Allahın huzuruna çıktığımızda halimiz nice olacak?
Sonra şöyle devam etti:
-Sizler şahit olun. Şuanda bu çocuk benim kötü yoldan dönmeme sebep oldu.Şimdiye kadar yaptığım bütün günahlarım için pişman olup tövbe ediyorum. Bundan sonra iyi bir insan olup, Rabbimin sevmediği işleri yapmayacağım.
Reislerine çok bağlı olan haydutlar hep bir ağızdan;
-Reisimiz, biz senden ayrılmayız.Sen hangi yolda yürürsen biz de o yolda yürürüz diyerek hepsi birden pişman olup tövbe ettiler.
Kervandaki insanlardan ne aldılarsa hepsini geri verdiler ve bir daha haydutluk yapmayacaklarına söz verdiler.
Seyyid Abdulkadir ise yoluna devam ederek Bağdata ulaştı. Orada ilim tahsiliyle meşgul oldu. Kısa bir zaman içinde çok ünlü bir alim oldu. Binlerce insanın
Kötülüklerden vazgeçip iyi birer insan olmalarına vesile oldu..


alıntı

Gerçekten saygılı olmak herkesin harcı değildir!
Saygı,

Mutlu ve sakin olduğunda gösterilen, öfkelendiğinde umursamayacağın bir olgu mudur?


Saygı,

Sizinle aynı statüdeki insanlara hürmet edip farklı statüdekileri aşağılamak mıdır?


Saygı,

Sadece sevdiklerine gösterdiğin sevmediklerinden esirgediğin bir hürmet olabilir mi?


Saygı,

Sadece anlaştığın sürece nazik davranmak mıdır ? Anlaşamadığın noktada karşındakinin gururunu
ve incinmesini düşünmeden cümleler sarfetmek...


Saygı,

Senin gibi düşünene özgürlük tanıyıp farklı düşünenlerin özgürlüklerini ellerinden almak mıdır?


Herşey istediğin gibiyken gösterilen hürmet, nezaket,anlayış gerçek bir saygının göstergesi midir?


Gerçek saygı farklılıkların ardına gizlenmiş ulvi bir olgudur.
Gerçek saygı öfkeni bile sınırlıca yaşamak haddini aşmamaktır.
Gerçekten saygılı olmak herkesin harcı değildir!


ALINTI

Savaşın en kanlı günlerinden biriydi. Asker, en iyi arkadaşının az ilerde kanlar içinde yere
düştüğünü gördü. İnsanın başını bir saniye bile siperin üzerinde tutamayacağı ateş yağmuru
altındaydılar. Tam siperden dışarı doğru bir hamle yapacağı sırada, başka bir arkadaşı onu omzundan
tutarak tekrar içeri çekti,
-Delirdin mi sen? Gitmeye değer mi? Baksana delik deşik olmuş. Büyük bir ihtimalle ölmüştür. Artık
onun için yapabileceğin bir şey yok. Boşuna kendi hayatını tehlikeye atma.
Fakat asker onu dinlemedi ve kendisini siperden dışarıya attı. İnanılması güç bir mucize
gerçekleşti, asker o korkunç ateş yağmuru altında arkadaşına ulaştı. Onu sırtına aldı ve koşa koşa
geri döndü. Birlikte siperin içine yuvarlandılar. Fakat cesur asker yaralı arkadaşını
kurtaramamıştı. Siperdeki diğer arkadaşı;
-Sana değmez demiştim. Hayatını boşu boşuna tehlikeye attın.
-Değdi, dedi, gözleri dolarak,
-Değdi...
-Nasıl değdi? Bu adam ölmüş görmüyor musun?
-Yine de değdi. Çünkü yanına ulaştığımda henüz sağdı. Onun son sözlerini duymak, dünyalara bedeldi
benim içim.
Ve hıçkırarak arkadaşının son sözlerini tekrarladı:
-Geleceğini biliyordum... Geleceğini biliyordum...
....Güven vermek önemlidir. Güven duymak önemlidir. Duyulan güveni boşa çıkarmamak daha da
önemlidir.....



Böyle dostlara sahip olmanız dileğiyle ...

Emanete ihanet etmeyin..
>> Halinizden şikayet etmeyin..
>> Büyüğünüze emretmeyin..
>> Boş şeylerde israr etmeyin..
>> Cahillerle sohbet etmeyin.
>> Nefesinizi boşa tüketmeyin..
>> İnsanları bekletmeyin. .
>> Etrafınızı kirletmeyin.
>> Hayatınızı mahvetmeyin. .
>> Kimseye minnet etmeyin.
>> İnsanları yüzünekarşı methetmeyin. .
>> Kimseye küfretmeyin..
>> Kötülüge meyil etmeyin..
>> Malınızı boşa sarf etmeyin..
>> Sırrınızı açık etmeyin..
>> Her şeyi merak etmeyin..
>> Suçunuzu inkar etmeyin..
>> Şerefinizi kaybetmeyin. .
>> Vatanınızi terk etmeyin..

>> İyiliğe niyet edin..
>> Büyüklere hürmet edin..
>> Sıkıntıya sabredin.
>> Aza kanaat edin..
>> Sözünüzde sebat edin..
>> Bildiğinizle amel edin..
>> Hatanızı Kabul edin..
>> Yaramaz ise def edin..
>> Varken tasarruf edin..
>> Alimlerle sohbet edin..
>> Nefsinizle inat edin..
>> Sofranıza davet edin..
>> Zararlıysa men edin..
>> Seviyorsanız ifade edin..
>> Kalpleri fethedin..
>> Misafire ikram edin..
>> Muhtaca yardım edin..
>> Bilseniz de istişare edin..
>> Tehlikeye dikkat edin..
>> Hakkı teslim edin..
>> Unutacaksanız kaydedin..
>> Esirgemeyin lütfedin..
>> Gariplere merhamet edin..
>> Kazanmaya gayret edin..
>> Çalışanı takdir edin..
>> Başarıyı tebrik edin..
>> Mazereti Kabul edin..
>> Her an tevekkül edin..
>> Hastaları ziyaret edin..
>> Çocuğunuzu terbiye edin..
İyiliği emredin..
Kötülüğü terk edin..
>> Herkese tebessüm edin..
>> Güvenseniz de kontrol edin..
>> İnanmayana ispat edin..
>> Fakirleri gözetin..
>> Hayır için sarf edin..
>> Bu yazıyı paylaşana da DUA EDİN

Ölene dek ellerimden tut bizim bu yarınlar (bizim bu yarınlar)
Birleşen bu iki kalple(birleşen bu iki kalp) sonsuza aşkla mutluluklar(aşkla mutluluklar)
Sönsün tüm ışıklar(ışıklar sönsün) bizim bu akşamlar (akşamlar bizim)
Sen ve benim sen ve benim tüm yaşananlar (tüm yaşananlar)



Sana minnettarım sevgilim o küçük kalbine beni sığdırdığın için
Sana minnettarım sevgilim beni deli gibi seVdiğin için
Sana minnettarım sevgilim yüreğini bana Verdiğin için
Sana yemin edebilirim son nefesimi bile kollarında Vereceğim için
Bir ömür boyu böyle gider bu adam bir ömür boyu böyle seVer seni
Hepiniz duyun beni buldum onu buldum tıpkı bir ben gibi
Dudaklarından adım dökülürken içim titrer bunu sende bil
Sana Verdiğim hiçbir sözden geri dönmem kalbime dilim kefil
Ölene kadar gözlerimi kırpmadan seni seyredebilmek tek dileğim
Bana ne kadar sürer acaba diye sorma sana nasıl anlatabilirim
Ölene kadar dedim ya boş Ver seni öldükten sonra da sevebilirim
Yalnız sana güVenerek arkama bakmadan sırtımı dönebilirim




Ölene dek ellerimden tut bizim bu yarınlar (bizim bu yarınlar)
Birleşen bu iki kalple(birleşen bu iki kalp) sonsuza aşkla mutluluklar(aşkla mutluluklar)
Sönsün tüm ışıklar(ışıklar sönsün) bizim bu akşamlar (akşamlar bizim)
Sen ve benim sen ve benim tüm yaşananlar (tüm yaşananlar)




Beni kendine hapsettin ben seninim ve kölenim ellerimin tek sahibi sensin
Benliğime seni kazıdım artık adımın anlamı kalmadı yas bunu bana hissettirdi
Yaşadığımın farkına vardım düşün o tacımı bana geri taktın
Kraliçe tahtına senin o tertemiz kalbine yerleşti bir kere
ve de gitmeye niyetim yok bunu sok beynine
Dünyam sensin ve de tersine dönse tek geçerim seni sevgilim
Saçının tek bir teline can veririm bunu herkese gösterebilirim
Canım senin kanım senin al bu kalp senin melek senin yas senin
Önüme bin nuru sürün...
Tek yanlış sen olsan yinede sen derim
Aklına geldi mi şu bu deme bana hiç aklım sensin deli gibi yani
Seni ben gibi hissedebilirim bunu ispatlayabilirim sevgilim...

alıntı

Bal mısın şeker misin ?
utanma utanma gel otur kucağıma



çagırsam gelir misin ?
Nazlanma nazlanma ot diktin ocagıma



ben alışmışım sana ölsemde ayırlamam
dünyaları verseler yine sensiz olamam



Hayatımsın canımsın
bir tanem nar tanem sen benim belalımsın



Bir yere gidemezsin
bir tanem nurtanem sen benim helalimsin




ben alışmışım sana ölsemde ayırlamam
dünyaları verseler yine sensiz olamam



Aşk mısın sevda mısın ?
belalım belalım nerden çıktın karşıma




Ne olursun dönde bak
Helalim helalim gözlerimin yaşına




ben alışmışım sana ölsemde ayırlamam
dünyaları verseler yine sensiz olamam