Açılım'ken iyiydi... Şimdi niye kaçılım?

Kürdistan kuruluyor...

Yalaka gazetelerden arıyorlar:
“Ne düşünüyorsunuz?”
*
“Kiboş'a sorun” diyorum.
*
Haber kanalları zır zır...
“Canlı yayına çıkar mısınız?”
*
“Kardeşim...
Bizler iki cihanda lekeliyiz.
Ekranlarınızı kirletmeyelim.
Sezen Ak'suyu çıkarın” diyorum.
*
İnanın, sitem veya kinaye değil.
Samimi görüşüm bu...
Açılım'ı kimle açtıysanız, ona sorun.
*
Kanaat önderidir...
Nihat Doğan'a sorun.
*
Bi dergiden aradılar mesela, demokratik özerklik, iki dil, iki bayrak meselesi hakkında ne söylersiniz... “Cengiz Kurtoğlu'ndan dostlar tavernasını söyleyeyim” dedim. Anlamadık dediler. “Bülent'ten ablan kurban olsun sana'yı söyleyeyim isterseniz” dedim. Kapattılar.
*
Niye kapatıyorsunuz...
Açan onlar değil mi?
*
AKP, Demet Akalın'a sordu.
Siz niye bize soruyorsunuz?
*
Yetenek sizsiniz...
Hülya Avşar'a sorun.
*
Kafasına ampul takıp mitinge çıkan Hakan Şükür'e sorun, Hakan Şükür'e... İçtimaya çağrılınca koşa koşa tekmil vermeye giden Asker Bülent'e sorun... “Dar alanda kısa paslaşma, top çevirme zamanı değil, pası isabet ettirme, gol atma zamanı” demişti başbakanımız... Bu pozisyon gol olur mu? En önde oturan Rıdvan Dilmen'e sorun. Hatta, madem mevzu federasyon... Referandumu potaya sokup, “12 Eylül'de çifte zafer kazanacağız inşallah” diyen Basketbol Federasyonu Başkanı'na sorun.
*
Akil adam mı kalmadı memlekette?
Recep İvedik'e sorun.
*
Ezel'e, Polat Alemdar'a, Erman Kuzu'ya niye sormuyorsunuz... Film çevrilmiyor muydu orada? Kameralar yok muydu Dolmabahçe kapısında? Çok gerçekçi rol mü yaptılar yoksa?
*
Balık Ayhan'a sorun.
Ahırkapı Roman Orkestrası çalsın.
O söylesin.
*
Ama illa merak ediyorsanız bu işin nereye varacağını... En başta söyledim, “Valla çuk yakışıklı adamsın, üstüne tanımam anacım” diyen, Kiboş'a sorun.
*
Hazır umreden de yeni döndü, patlatsın canlı yayında yorumunu: “Kimbilirrr buu gidişin, dönüşü olacaaak mııı? Kimbiliiiir, kimbiliiir, kimbiliiir, kimbiiilirr!”


Yılmaz ÖZDİL

Başarı Sınırı ‘İSTEMEK’ ten geçer..

İnsan istedikleriyle vardır ve başarabilecekleri en çok istedikleri kadardır. Yeryüzünde duyarsız, ilgisiz ve isteksiz insanlar için gerçek başarı yoktur. İstemek hayatımızın anahtarıdır. Bizi ufkumuza ve hedefimize ulaştıracak kilidi, istek anahtarı açacaktır. Bu kapıdan sonra da bize teknikler ve stratejiler yol gösterecektir.
“Ben yapamıyorum, değişemiyorum, başaramıyorum” diyen, yapmayı ve başarmayı istemiyordur; bir kısım yolları ve teknikleri öğrenip hafızasının bir köşesine atmakla yetiniyordur. Çözüm yollarını bilmek, çözmeye yetmez; çözümü istemek gerek.
Hedefimizi ve yöntemlerimizi güçlü arzularla yoğurmazsak, çalışmaktan zevk alamayız; uzun soluklu başarı maratonuna tahammül edemeyiz. Arzularımızın şiddeti, gayretlerimizin yoğunluk derecesini belirler. Ne kadar arzularsak o kadar enerjiyi, o kadar gücü, o kadar emeği amacımız uğrunda zevkle feda ederiz. Arzunun kalbimize doğurduğu heyecan, çalışmayı hayatımızın en tatlı meşguliyetine çevirir.
Nasıl büyük dalga ve fırtınalara karşı koymak için güçlü olmak lazımsa, başarı yolundaki engelleri aşmak için de iradeli olmak gerekir. Şiddetli zorlukların bizi vazgeçireceği zaman, arzularımız ellerimizden tutar, yolumuza devam etmemizi sağlar.
Niyet ve isteklerimizde devamlılık şarttır. Sürekli başarmak, sürekli istemeye bağlıdır, kesintiye gelmez.
Büyük İstekler Büyük Başarılar Müjdeler
Küçük arzuyla bir çivi çakabilirken büyük arzuyla gökdelenler yapabiliriz. Büyük eserler üretenlerden olmak istiyorsak o zaman şiddetli istemeliyiz. Rüyalarımıza girecek kadar istemiyorsak, hayallerimizin gerçekleştiğini göremeyiz. Küçük işler için küçük arzular yetebilir. Ama büyük işler için büyük arzular geliştirmeye mecburuz.
Arzularımızı düşünmek sayesinde, çalışmalarımızdan zevk alırız. Saniyelerimizi değerlendirmenin yolu hayatımızı büyük arzulara adamaktan geçer. Arzularımız hep büyük olmalı ki biz de büyüyebilelim.
Bereket Harekettedir
Hayatımızı asıl değiştirecek olan, harekete ve yapmaya dönük isteklerimizdir. Öğrendiklerimizi yaşamak istemezsek, bilgilerimiz hayatımızı değiştirmeye yetmeyecektir. Sadece öğrenmeye odaklanmak, sırtımıza fazladan ağırlık yüklemekten farksızdır. Öğrenme ve bilme mutlaka gereklidir, ama tek başına bir iş görmez.
Öğrenmek için bir kurstan veya konferanstan diğerine koşarız. Tavsiye edilen bir kitap duyduğumuzda hemen satın alırız. Değerli bir bilgiyi hayranlıkla dinleriz ve kavramaya çalışırız. Peki, öğrenme isteği yolunda gösterdiğimiz gayretin ne kadarını öğrendiğimizi uygulayabilmek için gösteriyoruz?
Bildiklerimiz kadar değil, bildiklerimizi yaşadığımız kadar değerli olacağız. Dolayısıyla, öncelikle uygulamaya yönelik istekler belirlememiz gerekiyor. Her şeyin ölümüne çalıştığı yeryüzünde biz tembel oturamayız. Vazgeçmeden, heyecanla ve ısrarla istemeye devam etmeliyiz.
İstediğimiz, muhtaç olduğumuzsa, ruhumuza akan enerji şiddetlenecek, hayatımız hedeflerimize doğru hızla yol alacaktır.
***
İnsan bir şeyi çok ciddi olarak arzu etmeye görsün, hiçbir şey erişilemeyecek kadar yüksekte değildir. Hans C. AndersenEğer ağaca tırmanmak istiyorsanız, yıldızlara çıkmaya niyet ediniz ki başarabilesiniz. Konfüçyüs
***
Kutu:
Bilgiyi İstemek
Bir gün genç bir adam Sokrates’e gelerek; "İrfan ve bilgi kazanmak için yüzlerce mil yol yürüdüm. Öğrenmek istiyorum, bu yüzden sana geldim, bana bilgi verir misiniz?" diye sorar.
Sokrates; "Gel beni izle." der. Genç takipçisi ile birlikte sahile doğru ilerler. Su bellerine gelinceye kadar suyun içinde yürürler. Sonra Sokrates yolda Sokrates; "Gel beni izle." der. Genç takipçisi ile birlikte sahile doğru ilerler. Su bellerine gelinceye kadar suyun içinde yürürler. Sonra Sokrates yoldaşını yakalar ve başını suyun dibine batırır. Genç adamın zorlu çabalarına rağmen hoca onu suyun altında tutar.
Nihayet, adamın direnme gücü tükenince Sokrates genç adamı sudan çıkarır, öğrenci adayını sahile yatırır ve pazar yerine döner.
Genç adam gücünü toplar toplamaz Sokrates’i bulur, ona kızgınlıkla; "Sen bir öğretmen ve alimsin. Bana neden bu kadar kötü davrandın?” der.
Sokrates sorar: "Suyun içindeyken her şeyden çok ne istedin?""Hava istedim." der genç adam. Bunun üzerine Sokrates şöyle söyler: "Bilgi ve anlayışı hava kadar istediğin zaman, kimseden bunu sana vermesini beklemeyeceksin. Buna her yerde ve her zaman sen sahip olacaksın."


alıntı

Kimseye benzemiyorsun sen , tanıdığım hiç kimseye...
Belki de bu yüzden sana böylesine düşkünlüğüm, sana doyamayışım, sana ulaşma çabam, her an düşüncelerimin senin ekseninde gezmesi hep bu yüzden...

Yaşamımızı maalesef seçme şansımız yok ama güzelleştirme, geliştirme, olanakları kullanma şansımız var, değil mi... Yine de herkes çok şanslı olmuyor. Herkes kendi kaderini yaşıyor... Bazen benim istediğim hayat bu değil diyorum, başka bir yerde ama nerde? Başka bir zamanda ama nasıl? Uzaklar, gitmeler hiç çare değil, biliyorum.
Seni istiyorum
Mutluluk adına içimde olan her duygumu erteledim durdum ben... Belki de doya doya yaşayabileceğim her şeyi sonraya bıraktım. Sonra diye bir şeyin olmadığını bile bile hep yarına dair hayaller kurdum ve belki de hiç gelmesi mümkün olmayan zamanları bekledim durdum...

Aşk zamana meydan okur ama sen ona karşı koyamazsın. Orada durup öyle bekleyemezsin geleceği. Bir adım atmalısın, bir el uzatmalısın aşka doğru... Aşkın anahtarı cesaret değil mi? Cesur olmak gerekmez mi sevdayı yaşamak için, bir sevdayı büyütmek için?..

Kaç gece yalnız geçti hesaplasana. Kaç gece bir sonraki günü düşünerek geçti. Neler yapabilirdik neler yaşayabilirdik bir düşünsene...
Her sabahı birlikte karşılamak vardı. Sevişmekten yorgun düşmüş bedenlerimizi, gün ışığı ile birlikte öpücüklerimizle yeni güne hazırlayabilirdik.
Gözünü açar açmaz ilk gördüğün ben olabilirdim ve sen benim yüzümde o mutluluğu görebilirdin...

Bu kentin her yerinde, her sokağında herkesin içinde el ele dolaşabilirdik, bakışlara aldırmadan her an sana sarılıp öpebilirdim...
Bir şarkıyı sözlerini bilmesek de bağıra çağıra söyleyebilirdik. Sonra bir filme gider, bir kitap okur, denize bakar, bir martının bir lokma simit kapabilmek için vapurların peşinden bıkmadan uçuşunu izleyebilirdik...

Paylaştığımız her şey beynimize bir daha çıkmamak üzere kazınabilirdi. Özlerdik birbirimizi delice, bir saati yalnız geçirsek bir sonrakini iki saatlik yaşardık, yaşamadığımız o saatin acısını çıkarmak için... Peki ya biz ne yaptık? Aşkı bir bekleyişin sırtına yükleyip ona sadece uzaktan bakmakla yetindik... Her an aşkı yaşamak varken, her gün birbirimizi yeniden keşfetmek varken, bu yolda birer kaşif olmak varken sürgünleri yaşamaya mahkum ettik birbirimizi...

Bu sürgünlüğe son vermek saati geldi artık belki de. Ben tutkunun en koyu, sevdanın en deli sözcüsüyüm... Onlar adına konuşuyorum ve onları yaşıyorum umarsızca yüreğimde... Yarını olmayan zamanlarda, hiç bir şeyi düşünmeden erimek adına konuşuyorum. Gözlerinin içine bakarak seni seviyorum demek istiyorum. Aşkın akışına kapılıp, hiç bir kaygı duymadan gidebildiğim yere kadar gitmek istiyorum.
Kokunu içime çekmek, teninin sıcaklığı ile irkilmek istiyorum. Yaşamıma senin adınla anlam katmak, mutluluğu bulmak ve bir daha asla kaybetmemek istiyorum onu gözlerinde.

Seni istiyorum, canıma bir can daha katmak için, ruhumun yalnızlığına, yüreğimin acısına son vermek için, daha mavi bir deniz, daha mavi bir gökyüzü ve daha mavi bir sevda için...

Sizin oğlan galiba kazma...

Gemi alamıyor.

Pırlantacı da açamıyor.

İşsiz güçsüz geziyor...

*

Halbuki çok kolay.

*

Bakın, devletimizin "Türkiye İş Kurumu" diye bir genel müdürlüğü var.

Girin internet sitesine...

"Hizmetlerimiz" başlığının altında "İş Bulma Teknikleri" yazıyor. Okuyun.

*

Bismillah...

"İş aramak zordur" diye başlıyor!

Sakın moralinizi bozmayın.

Çünkü, devletimizin "iş bulma teknikleri" arasında, "Gayretli olun, azimli olun, kararlı olun, cesaretli olun, umutlu olun" tavsiyeleri de var!

*

Şu tavsiyeye bayıldım:

"Çok çalışın!"

*Evet... Devletimizi yöneten arkadaşlar, iş arayan işsizlere "Çalışın" diyor.

Çok hem de.

*

Başka?

"Gazete ilanlarını inceleyin!"

*Şimdi bunu okuyup, "Kardeşim, Başbakanımız gazete okumayın diyor, bunlar gazete ilanlarını inceleyin diyor, nasıl olacak bu iş?" diye sorabilirsiniz... Çelişki yok. Rahat olun. Dikkat ederseniz, "Gazete okuyun" demiyorlar, "İlanları inceleyin" diyorlar. Arada, altında ne yazdığını okumadan, karı kız fotoğraflarına bakmanızda da bir sakınca yok tabii... Zaten biz de karı kız fotoğraflarının altına ne yazdığımızı okumuyoruz pek.

*

Başka?

"Görüşmek için telefon kullanın!"

Güvercin filan kullanmayın.

*

Şu da çok güzel:

"Akraba, komşu ve arkadaşlarınıza kısa, özet bir özgeçmişinizi bırakın."

Ki, belki, kim olduğunuzu bilmiyordur akraba, komşu ve arkadaşlarınız.

*

"Esnek olun!"

Mesela, şoför olmak için başvurdunuz ama, adamlar uçak mühendisi arıyor, itiraz etmeyin... Veya, sekreterim diye gittiniz, patron bacaklarınızı elliyor, uyumlu olun.

*

Başka?

"Sadece sizi işe alacak olan kişiyle konuşun, ne yapmak istediğinizi aradaki personele aktarmayın!"

Direkt, Rahmi Koç yani.

Mustafa'ya bile yüz vermeyin.

*

"Şık giyinin!"

Dangoz gibi gezmeyin.

Bvlgari filan takın.

*

"Dostça davranın, neşeli olun!"

Güler Sabancı'ya denk gelirseniz...

Sarılın, öpün.

Fıkra anlatın.

*

Şurasına öldüm...

"Dürüst olun!"

İki üç madde sonra deniyor ki, "Nasıl bir iş istiyorsunuz diye sorulursa, kesin yanıt vermekten kaçının... Zayıf yönleriniz sorulursa, dürüstçe yanıtlamakta zorlanabilirsiniz, dakik ve güvenilir olduğunuzu söyleyin... Farklı pozisyonlar için, farklı özgeçmişler yazın..."

*

E bu tavsiyelere rağmen sizin oğlan hálá gemi alamıyorsa, pırlantıcı açamıyorsa, Başbakan n'apsın birader?

Yılmaz ÖZDİL