03-30-2008, Saat: 09:59 PM
Söylenecek çok şey var aslında. Ama nerden başlasam bilemiyorum. Belkide bunun için uygun kelime bulamıyorum. Yada henüz lugatlara yazılmamıştır kendimi anlatabileceğim kelimeler.
Nedense rahat hissediyorum kendimi. İçimde yanan bir ateş var biliyorum ama canımı yakmıyor. Kim bilir akan gözyaşlarım serinletiyor içimi. Neden sonra yüreğimin dehlizlerinde kayboluyor ateşim. Ama biliyorum orada bir yerde hala yanıyor ve hissedebiliyorum.
Acaba gözyaşları bunun bir çaresi mi_? Yoksa hekimler de mi kandırıyor kendini_? Aşk aslında hastalığın ta kendisi mi veya beyin hücrelerim mi aşkın esiri_?
Aslında o kadar çok soru var ki beynimde, bunlar sadece özetleyicisi. Ki bunarı yazabilmek; işte bu aktörün sahnelediği oyunun en can alıcı yeri. Asıl soru şu; yaşayabiliyorsan yazarsın, peki ya yazabiliyorsan_?
Hayatımın senaristi olmak isterdim. Kendim yazıp, kendim yönetip, kendim oynamak. O zaman aşklar aşk olarak, nefretse unutulmaz kin olarak. Şimdi kim gerçekten nefret ettiğini veya yürekten sevdiğini söyleyebilir ki_? Unutulmaz beraberlikler nefretle başlar....
Benim seni sevdiğim gibi. Şimdi hayatımın senaristi olarak bana geri dönmeni yazmak isterdim ve senin de tereddütsüz rolü kabul edip oynamanı. Seni bekliyorum ama bu bir film değil ve ortada bir rol yok. Sen yüreğinle oyna, ben seçimimi yaptım ki;
YÜREÄžİM ORTADA.
asi_ve_mai
30.03.2008
Nedense rahat hissediyorum kendimi. İçimde yanan bir ateş var biliyorum ama canımı yakmıyor. Kim bilir akan gözyaşlarım serinletiyor içimi. Neden sonra yüreğimin dehlizlerinde kayboluyor ateşim. Ama biliyorum orada bir yerde hala yanıyor ve hissedebiliyorum.
Acaba gözyaşları bunun bir çaresi mi_? Yoksa hekimler de mi kandırıyor kendini_? Aşk aslında hastalığın ta kendisi mi veya beyin hücrelerim mi aşkın esiri_?
Aslında o kadar çok soru var ki beynimde, bunlar sadece özetleyicisi. Ki bunarı yazabilmek; işte bu aktörün sahnelediği oyunun en can alıcı yeri. Asıl soru şu; yaşayabiliyorsan yazarsın, peki ya yazabiliyorsan_?
Hayatımın senaristi olmak isterdim. Kendim yazıp, kendim yönetip, kendim oynamak. O zaman aşklar aşk olarak, nefretse unutulmaz kin olarak. Şimdi kim gerçekten nefret ettiğini veya yürekten sevdiğini söyleyebilir ki_? Unutulmaz beraberlikler nefretle başlar....
Benim seni sevdiğim gibi. Şimdi hayatımın senaristi olarak bana geri dönmeni yazmak isterdim ve senin de tereddütsüz rolü kabul edip oynamanı. Seni bekliyorum ama bu bir film değil ve ortada bir rol yok. Sen yüreğinle oyna, ben seçimimi yaptım ki;
YÜREÄžİM ORTADA.
asi_ve_mai
30.03.2008
