ABD Savunma Bakan? Donald Ramsfeld ?lm?? ve Cennete gitmi?.
Aziz Peter'in kar??s?nda Cennetin kaps?nda dururken
arkas?nda saatlerle dolu ?ok b?y?k bir kap? g?rm?? ve sormu?:
-"Bu saatler ne b?yle?"

Aziz Peter cevap vermi?:
-"Bunlar yalan saatleri. D?nyadaki herkesin bir yalan saati vardir.
Her yalan s?yleyi?inde saatteki ibre hareket eder."

Ramsfeld: "O, peki bu kimin saati?"
-"Bu Azize Teresa'n?n saati... ?bre hi? bir zaman oynamad?,
yani hi? yalan s?ylememi?...

-"?nan?lmaz" demi? Ramsfeld. "Peki bu kimin saati?"
-Aziz Peter cevap vermi?:
-"Bu Abraham Lincoln'un saati. ?bre iki kez hareket etti,
yani Abe t?m ya?am?nda sadece iki kez yalan s?yledi."

En sonunda Ramsfeld dayanamam?? ve sormu?:
-Peki Bush'un saati nerede??"

-"Bush'un saati ?sa'n?n ofisinde,
?sa onu vantilat?r olarak kullan?yor...

[url=http://resim.blogmanya.com/][/url]

ibretle okuyacaginiz bu olay Umman''da gerceklesmistir. Bir genc kiz odasinda müzik dinlemekteyken, anneside sesli bir sekilde Kuran-i Kerim okumakla mesgulmüs. Bu sirada annesi kizina müzigin sesini kismasini söylemis. Bunun üzerine genc kiz annesine bagirarak kendisinin susmasini istemis. Genc kiz annesinin onu dinlemedigini ve Kuran-i Kerimi hala sesli bi sekilde okumaya devam ettigini görünce hemen, insanlara rehber amaciyla indirilen kutsal kitabimizi annesinin elinden alip yirtar. O an genc kiz alev alip yanmaya baslar. Söndürmek icin üzerine battaniye atar annesi. Battaniyesini kaldirdigindaysa asagida görülen ibretli manzarayla karsilasir. Genc kiz su an Hollanda'da bi hastanededir. Ailesi igne yaptirip öldürülmesini istiyor.

Bu olay dünya basininda sizinde tahmin edebileceginiz nedenlerden dolayi pek yer almadi, fakat insanlar arasinda cok konusulmakta. Olayida bazi kaynaklardan duydugumuz kadariyla size anlatmaya calistik.

http://www.tolunay.com/iqtest/

......G?D???N terk edisin degil aslinda, olurda bir g?n b?y?k umutlarla d?nersin diye beklemek ?ld?rd? beni..
Bir hos?akal demeyi ?ok g?rd?n benden...
Zor geldi hos?akal demek sana, b?ylece birakip gitmek..
Daha kolaydi ??nk?, arkanda birakip gittigini d?s?nmeden ?ekip gitmek, yakisti mi sana..
Yakisti mi gidiyorum demeden gitmek..Yakisti mi veda etmemek ve ardina dahi bakmadan ?ekip gitmek..
Yakisti mi ayrilikla y?zlesmemek..Gittigini bile s?ylememek..
Bir hos?akali ?ok g?rd?n benden..
Ve sence bu kolay olandi, bunu se?tin...
Bencildin, gene kendin i?in en iyi olani se?tin, baskasinin duygulari seni yine hi? ilgilendirmedi...
Hos?akal demek zordu ??nk?, veda etmeden gittin..
Sanki geri gelecekmis gibi gittin, ayrilikla y?zlesmeden gittin...
Ayrilik aci verir ??nk?, sanki ayrilmiyormusuz gibi terk ettin...
Oysa beni gidisin degil, bir umutla gelirsin diye beklemek ?ld?rd?..
Hos?akal dememistik..
Ayrilmamiþtik ?yle ise, d?necektin, bir umut vardi hala, r?zgarda savrulan bir mum alevi gibi ciliz ama israrla yanan bir umut vardi..
iste beni o umut ?ld?rd?, gidisin degil...
Bir g?n d?necek diye beklemeler ?ld?rd? beni, baska g?lgeleri, sana benzetmek eritti bedenimi, ayak sesleri, merdiven ?ikislarini dinledim senmisin diye...
Kapi ?alindiginda ben kostum, telefon ?aldiginda,ilk ?alista elim telefondaydi ilk zamanlarda...Gelmedin...
Hos?akal da dememistin... Gitmistin... Ama veda etmemistin... Gidisin deðil, beni d?neceksin umudu ile beklemek ?ld?rd?...
?ok ge? anladim bencildin...
Artik hi?bir g?lge sen degilsin, hi? telefon etmeyeceksin,
dudaklarin adimi s?ylemeyi unutmustur artik, ?alan kapilar ve telefonlara ben bakmiyorum ka? zamandir...
Hos?akal demeden gittin...
Kolays se?tin... inaniyorum ki bir daha d?nmeyeceksin...
Y?regimde artgk ne sevgi var, ne umut, ne de bir agri...
Y?regimde taslasmis bir hos?akal var... Sana ait...
Onu bir s?yleyebilsem, sana veda edeceðim...
Bunca zamandir benden ?aldigin hayallerimi, umutlarimi ve hayatimi geri isteyecegim...
Ve sen..
Hi? anlamayacaksin, hi? bilmeyeceksin...
Beni gidisinin degil, d?nersin umudu ile yasamanin ?ld?rd?g?n?...
Hos?akal demek, ?lmekten daha mi zordu.

Bu g?n bir ba?ka h?z?n y?kl? g?zlerimde, bir ba?ka bak?yorum d?nyaya, bir umut desen yok, g?zlerinin sanki ????? s?nm??, ?s?tm?yor eskisi gibi y?re?imi, sorun ben miyim yoksa, yoksa s?k?ld?n m? a?k?mdan, sendemi vazge?eceksin daha ba?lamadan…

Kilitli kap?lar arkas?ndan ??kard?m bende g?zel kalan ne varsa; senin i?in, ya?mur olup ya?mak istedim p?ht?la?m?? hayallere, ezberimde t?kenmi? sevdalar?n unutulmu? an?lar?yla… Bir sana y?kledim yeniden kirli y?reklerin el s?remedi?i temiz a?k?m?, ad?n kadar, y?re?in kadar temiz olan a?k?m?…

Bu i?lenme bana m?, bu keder, bu h?z?n, bilmiyor musun tek heceden de olsa kurdu?un c?mlelere yoksun oldu?umu, ?i?e?in suya ?zlemi kadar yaln?z?m bug?n, g?zlerimin g?zlerine zaaf? kadar yaln?z?m. Bilmiyorum bu sensiz d?nyan?n bir sonu var m?, bu nefes gibi soludu?um hicran ak?amlar?n?n bir sabah? var m? senli. Bir g?n kap? ?al?nacak m?, ?al?nsa da a??nca sen ??kacak m?s?n kar??ma, titrek bir sesle “ben geldim.” diyecek misin? Ho? geldin diyebilecek miyim bir g?n…

Belki de olabilme ihtimaline s???nd???m bir a?k?n sabah?na hasretim, belki de teti?ini ?ekemedi?im bir sevdan?n arpac???nday?m bug?n, oysa kalbim ?oktan vuruldu, kan kaybeden y?re?imin yas?nday?m.

Ne olur bir kerecik g?l?mse, g?zlerin bir kerecik ?s?ts?n y?re?imi, savur sa?lar?n? kalbimin samyelinde, Bu g?n en az h?zn?n kadar yan?yorum, Bu g?n en az g?zlerin kadar ???yorum…


al?nt?

Seni yalnızlığından tanıdım
Kirpikleri kırık çocuk
Çiğneyip durduğun dudaklarından.
Gözlerin küllenmiş yangın yeriydi
Bir eylül göğünün bulut kümeleri
Donuk bakışlarında;
Hüznün nasıl da benziyordu
Benim ilkgençliğime


Ellerinden tanıdım seni
Yüreğinin yansısı tedirgin ellerinden.
Bir uzak boşloğa yağmur yağıyordu
-Anılardan anılara ince çizikler…-
Yüzün bir türkü sonrasının
Kederli dalgınlığında;
Güldün mü, ben mi yanıldım, bilemiyorum
Ağıt gibi bir alay dudak uçlarında
Gücenik duruşundan tanıdım seni.

Seni kendimden tanıdım çocuk;
Yüreği sürekli çiğnenen bir yol
Gövdesi acılardan acılara köprü…
Biraz öfke, biraz umut, çokça onur
Olan kendimden.
Eğildim öptüm yıkık alnından
Uzaktın, kıyamadım sessizliğine
Biraz daha dedim içimden, biraz daha;
Gün olur, onuru güzel çocuk
Acı da yakışır insanın yüreğine.


alıntı

Bu kentin sokaklar? sensizken ?yle yabanc? ki bana, bazen nerede oldu?umu unutuyorum, kayboluyorum. Asl?nda ben, sensizken kim oldu?umu bile hat?rlam?yorum. Bir korku i?imde, ?ylece dola??yorum, yersiz ve kimliksiz. ??imdeki yang?n? s?nd?rmek i?in su de?il, seni ar?yorum. Gece bir ate? gibi, k?r?kl?yor sensizlik yang?n?n?. Sana dair bir iz bulsam d??ece?im pe?ine. Nerede olursan ol bulaca??m seni ama yok... En k???k bir izini bile b?rakmam??s?n giderken.

'?ok sevmek' bu olsa gerek. Yoklu?unda bile seni b?ylesine ya??yorsam ve t?m h?crelerimde sadece seni ta??yorsam ba?ka a??klamas? olabilir mi bunun? ?yle ya, ben ?ok sevdim seni ?ok... Bir insan bir ba?ka insan? bu kadar sevebilir mi, bilmiyorum. Ah, bilsen nas?l ?zl?yorum seni... ?imdi burada olsan ve sadece havadan sudan konu?sak bile yeter bana. Bir kez daha g?zlerine bakmak, bir kez daha g?l???n? duymak i?in neler vermezdim ki....

Sadece hayal kuruyorum ?imdi... Kap? ?al?yor, a??yorum ve seni g?r?yorum kar??mda. Sanki d?n birlikteymi?iz gibi, rahat?a giriyorsun i?eri. Elinde bir ?i?e ?arap, "Haydi a? da i?elim" diyorsun bana. "Bu evin en ?ok nesini seviyorum biliyor musun?" diye soruyorsun. Y?z?ne bak?yorum merakla ve veriyorsun cevab?n?; "??inde a?k? ve seni bar?nd?rmas?n?..."

Bilmiyorsun ki, sen gitti?inden beri a?k ad?m?n? atmad? bu eve. Bir tek ben var?m art?k evin i?inde, hi?bir ?ey eskisi gibi de?il. Epeydir kapa??n? a?mad???m kitaplar?m, her birine kokun sinmi? e?yalar?m k?sk?nler bana biliyorum. Seni d???nmekten hi?birine zaman ay?ram?yorum.

Hayal devam ediyor, seni al?p o ?ok sevdi?in ye?il kanepeye oturtuyorum. "Nerelerdeydin?" diye sormak istiyorum ama sorular?mla seni s?kmaktan korkuyorum. Oysa ??ld?rtan bir merak bu. Bensiz mutlu olup olmad???n? ??renmek istiyorum mesela... Sahi mutlu musun? Gitti?in herde huzurlu musun? Yoksa benim gibi yar?m ve k?r?k m?s?n?

?arap kadehlerimizi toku?turuyoruz "Neyin ?erefine?" diye soruyorsun, bilmezmi? gibi. Ben hep kadeh kald?r?rken "Sana ve bana" demedim mi? ?yleyse, hayal de olsan yine "Sana ve bana" kalkacak kadehlerimiz. Madem en g?zel zamanlar?m?z? birlikte ya?ad?k, madem a?ka dair payla?mad?k hi?bir ?ey b?rakmad?k, bu gece de ?yle olacak. Yan yana uzanaca??z kanepede. Tenin tenime, dudaklar?n dudaklar?ma de?ecek. Bir ?rperti gelip yerle?ecek bedenlerimize. Gece maviye d?n??ecek, tenine yakamozlar d??ecek. Zamanlar silinecek, mekanlar yok olacak. Bir biz kalaca??z, bir de bizi yakan a?k ate?i....

Hayal dedim ya, sonu yok bunun. Sensizlikle ba? edebilmenin tek yolu bu. Kimbilir, belki bir yerlerde sen de beni hayal ediyorsundur. Ve kimbilir biz kavu?amad?k ama belki hayallerimiz kavu?ur...

al?nt?d?r..