Sevgi sensen eğer ve sonu olmayan bir ölümse sevgin, ben sadece seni yaşamak için varım o sevgiye. Gözü kapalı giderim ölüm denen şeye…


Hayat denen engebeli yolda o kadar düştüm, o kadar yoruldum ki, sığınacak liman bulamadım kendime. Her liman ayrı bir koku, her liman ayrı bir öykü, her liman farklı bir sevda biriktirmiş kendinde. Ve hiçbir kokuyu bu denli takip edip, varmadım senin limana uğramadan önce. Ve hiçbir liman bu kadar kol kanat germedi benim bu yorgun, aşka susamış benliğime.



Atmalıydım kendimi bir limana. Dinlenmek, yeniden canlanmak gerekliydi. Ben dinlenecek bir liman, sense dinlendirebileceğin bir yorgun bekliyordun, sana uğradığımda…



Yadırgamadım senin kokunu takip ederken ve rotam belli belirsiz kaydı birden yörüngene. Gözlerimi açtığımda huzurun kollarındaydım ve bu huzur benim için yaşama sevinciydi. Bu koku deniz kokusu, bu koku cennet kokusuydu benim için. Ve benim cennetim, minik bir kalbe sığacak ama dünyayı saracak kadar bir şeydi.



Ne sen bana yasak meyveydin, ne de ben sana. Cennetten kovulmamıza gerek kalmayacaktı. Cennet en güzel evimiz, tek limanımız, ortak noktamızdı bizim. Ve bu cennet gün ve gün büyüyen bir sevgiyle daha da güzelleşiyordu.



Her sevda da vardır üzüntüler, bizimkinde olduğu kadar olmasa da. Ama her acı biraz daha yaklaştırır birbirine sevenleri, aksini iddia edenlerin tersine.



Sevgi acıdır, sevgi mutluluktur. Sevgi ağlarken gülmek, gülerken hıçkırıklara boğulmaktır. Delice kıskanmak, gözünden sakınmaktır. Acı çekeceğini bildiğin anda acısına ortak olmaktır. Sevgi emektir. Ve sevgi ruhtur.



Sen benim ruhum, sen benim cennetim, sen benim NEFESİM…




*** Her hayal aşka dair, aşk ise ölüm kokuyor ***

Kendi bildiğim sporu yapıyordum. Öyle müzik dinleyip, koştur koştur, kafadan on bin şeyi geçir, gemiler ayrılsın zihin limanından filan...

Boynum ve belimdeki fıtıklaşmalar sonunda ara vermek zorunda kalmıştım. Boynumda ciddi bir düzleşme hatta hafifçe öne doğru bir eğilim var. (Ah, başım öne eğilmesin Allahım!)

Bugünlerde bir doktor antrenörle çalışıyorum. Oracığımda bir kas olduğundan bile haberdar olmadığım yanlarım ağrı içinde. O ise gayet sakin, eşinden, eşinin benim yazılarımı nasıl okuduğundan ama kendisinin dizilerimi daha çok sevdiğinden söz ederken “Hadi 20 tane daha” diyor arada...

Ben orada ruhumu teslim etmek üzereyim ama yiğitliğe de leke süremediğimden yapmamı istediği hareketleri canımı dişime takarak tamamlıyorum... Kendimi Siyah Kuğu filmindeki balerin rolüne hazırlanan bir Natalie Portman, Milyonluk Bebek’teki hırslı boksör rolüne hazırlanan bir Hilary Swank, en kötü olimpiyata gitmeye hazırlanan bir Naim Süleymanoğlu gibi düşünüyorum o sırada... Bak bak...

(En kötüsü olimpiyata hazırlanan Naim’miş) Doksanlarda kalan beynim bu kadar çalışıyor işte. Halter sporunda “Nayım”dan sonrası finiş...

Lafı dolandırmayayım; kendimi kim olarak düşünürsem düşüneyim, her dersin sonunda sürünerek arabama biniyor, direksiyonu tutan ellerimin bağlı olduğu kollarıma bağırarak komutlar veriyorum! “Yanma, sola çevir şimdi, düz tut, kırma kendini...”

Acıyan kaslarıma aldırmadan delikanlı takılmaya çalışıyor ve hayatımı normal şekilde sürdürmeye gayret ediyorum.
Kaslarıma karşı iradem yani!

***

Aslında...

Tuhaf işler oluyor... Nicedir oluyor...

Siz de biliyorsunuz...

Bir gazetecinin bilgisayarına girip “sil” emri veriyor otorite.

“Yazma, düşünme, yapma” diyor.

Hür iradeye karşı “otorite” yani...

Bilgisayarım ya da cep telefonum bozulduğunda tamire vermek yerine yenisini almak daha güvenli geliyor bana... Ben kimim? Hiç kimse!

Bir notun, bir fotoğrafın, bir mesajın ya da bir e-postanın “nelere sebep olabileceğini” kestirebilen var mı içinizde? Son derece masum görünen, sıradan günlük konuşmaların arasından kendimiz için değilse bile bir başkası için delil üretilmeyeceğini, üretilemeyeceğini nereden biliyoruz?

Paranoyak mı olduk cümleten?

***

Ağrıyan tek yanım kaslarım değil elbette...

Oracığımda bir “bilinmez” olduğundan habersiz olduğum yanlarım ağrıyor. Bir baş ağrısı gibi, bir boyun ağrısı gibi, bir diş ağrısı gibi... Çıktığı yerde sabit kalmayan başka tarafları da tetikleyen, sıçraya sıçraya giden bir ağrı bu...

İlk defa canım benim, biriciğim sevgili “oy”um için sandığa gitmek istemiyor canım. İzlediğim, gördüğüm her şey “ağrı” yapıyor, “ağır” geliyor...

Türbanlı kadının mecliste duruşuyla ilgili komik formüller, Kürt milletvekillerinin patlayan öfkeleri, iç fokurdaması hiç-bir-zaman-bitmeyen-CHP... Basılamayan kitaplara karşın, baskına uğrayan gazeteler, gazeteciler...

Gülmek istiyorum oysa. Şakalar yapmak istiyorum. Ama gel gör ki ne dünya ne ülkem buna izin veriyor... Kollarıma komut veren yüksek sesim “hadi diyor, dik tut kollarını, kırma kendini” diyor...

Ama ne zaman bir “şaka yapsam” hemen ardından gelen bir cümle yeni bir haber insanlığımdan utandırıyor beni...

Doksanlarda “Nayım”da kalmış zihnim keşke hep orada kalsaydı...

İşte gördünüz... Hepimizin her günü aha işte bu yazı gibi gelişiyor.

Nasıl başladığı ayrı, nasıl bittiği ayrı mevzu.. Oysa gülmek için başlamıştık güne...

Komut: Kırma kendini, çeneni kaldır ve en zor hareketi yaparken uzun uzun nefes ver. “Başın öne eğilmesin” elbette...

Büyük aşklar nefretle başlar sözcüğünün anlamını biz taşıyorduk. Sözlükte ki açıklamasında, ikimizin ismi yazıyordu ve biz her hikâyeye dıştan benzeyip, içten yeterince farklılığımızla bu aşkı yaşatmaya çalışıyorduk.



Her ne kadar uğraşsam da seni atmak için kalbimden, her defasında bir o kadar başarısız oluyorum. Sevgini kaldırdığın o yer, her kaldırışımda elimden kayıp düşmesiyle daha da yer ediyor içimde ve daha da yerleşiyor benliğime.



Hani hep sözlerde görürüz ya dile dolanmıştır birkaç kelime damar cümleler diye. Hani hani tek bir sigaraya isim yazarlar, sigara bitene kadar yazılan isim düşünülür ya. İzmarite gelince de o kişinin bittiği sanılır sigaranın bittiği gibi. Ama bilmezler, aslında içlerine nefes nefes çekip, hücrelerine tek tek nakış gibi işlediklerini amacı dumanlar arasında boğmak istemeleri olsa da. Aynı onun gibi ben de seni gün ve gün düşünerek yok etmek istedim, ama olmadı. Her kötülüğünü örten bir iyilik buldu gene kalbim. En büyük iyilik ise, yine benden geldi. Sevgim ağır bastı, tüm yaptıklarını bir çırpı da sildi.



Sensiz de acı çekiyorum, seninleyken de. Sensiz yarımım ama senle de acıyla işlenmiş bir bütünüm. Ne yanıma dönsem sen. Benliğime o kadar işlemişim ki seni, tek tek söküp atabilecek kadar ne benim zamanım, ne gücüm, ne de bunu yüklenecek kaldıracak bünyem kaldı.



İstediğim sadece bir parça mutluluktu. Ve ben hep, azla yetindiğim gibi, küçük sevgi gösterilerine de kandım bile bile. Sen kendini kandırırken sevdiğini sanıp, ben gözü kapalı inanmak istedim beni sevdiğine. Ve ben gözlerimi bir kapadım ki, sen kendine geldiğinde, ben hala sendeydim.



Ve şuan, sevgim hala öyle büyük ki, seni içime sığdırmamak mümkün değil. Ve sana nefretim de öyle şiddetli ki, dursan önümde seni ezip geçebilir.



Çok mu istediğim sadakat ya da sevgi gösterisi. Hak ettim ben bunları be sevdiğim. Hak ettim artık mutlu olmayı. Ve eğer mutlu edeceksen çık karşıma ben yenilmeden duygularıma. Ama etmeyeceksen de bırak vazgeç benden. Vazgeç ki, bende vazgeçeyim yüreğimden…

Canlı ve yerinde duramayan yapılarının bir tek katalizörü vardır. O da; hareketlerini sınırlandıran çevresel koşulların olmaması veya şartları kendisinin belirlemesidir.

Sevgilinizin kendi iş hayatındaki problemlerinin stresiyle değişebileceğinden korkuyorsunuz. Bu korkunuz boşuna! Karşınıza çıkacak ilginç teklifleri değerlendirmek için sezgilerinize kulak verin. Daha önceden bu konularda tecrübesi olan dostlarınızdan da yardım alabilirsiniz. Beklediğiniz yüklü miktarda bir paranın gecikmesi, sizi ister istemez biraz eli sıkı biri yapıyor. Sağlığınıza özen gösterin. Fazla sigara içmemeli ve soğuk algınlıklarına karşı tedbirli davranmalısınız.

Bitmek üzere olan ilişkinizi bırakmayı istemeyebilirsiniz, fakat unutmayın ki değişim kaçınılmaz bir şeydir ve ilişkiler doğal olarak başlarlar ve biterler. Üçüncü bir kişi bu değişmenin nedeni olabilir. İşinizle ilgili yeni istekler içine girecek ve bunları gerçekleştirmek için harekete geçeceksiniz. Yapabileceklerinizden fazla sorumluluk almaktan kaçının. Parasal konulara yönelik yeni gelişmeler meydana gelecek. Metabolizma hızınız bu aralar yavaş. Kilo problemi yaşayabilirsiniz.