Merhaba herkese, 'Trilye ile Leziz Tarifler' yarışması başladı.
Deniz ürünleri ile farklı lezzetler yaratan ve yarışma sonunda ilk 3'e girenler hem kazanma hem de gurme-yazar Süreyya Üzmez ile ‘Trilye Mutfak Sohbetleri’nin konuğu olma şansını yakalıyor. Tarif konusunda kendine güvenen var mı?

Trilye Restaurant | Facebook
Trilye ile Leziz Tarifler Facebook'ta

Koç
Cesaret ve irade gücü peşindedir.
Stratejisi : Serüven ve meydan okumadır.

• Boğa
...Huzur peşindedir.
Stratejisi : Doğallık ve güvenlik oluşturmaktır.

• İkizler
Bilgi peşindedir.
Stratejisi : Merak ve konuşmadır.

• Yengeç
Derinlemesine duygusal keşif için gerekli olan güvence peşindedir.
Stratejisi : Bakıcı, kollayıcı rolünde kendini korumaya almaktır.

• Aslan
Kendini ifade peşindedir.
Stratejisi : Gösteri veya yapma yeteneğidir.

• Başak
Mükemmeliyet peşindedir.
Stratejisi : Analiz ve yapıcı eleştiridir.

• Terazi
Uyum peşindedir.
Stratejisi : Kibarlık, tolerans ve güzellik sevgisidir.

• Akrep
Derinlik peşindedir.
Stratejisi : İç gözlem, delip geçme ve sağlıklı şüphedir.

• Yay
Deneyim peşindedir.
Stratejisi : İçine işlemek, iç gözlem ve sağlıklı kuşkudur.

• Oğlak
Etkinlik peşindedir.
Stratejisi : Pratiklik, bütünlük, güvenilirlik ve kendi kendine yeterliliktir.

• Kova
Bireylik peşindedir.
Stratejisi : Bağımsızlık ve otoriteyi sorgulamaktır.

• Balık
Kendini aşma peşindedir.
Stratejisi : Hayal gücü, sevgi ve bilincin keşfidir.

Her şeyden önce cesaret ister aşk; bağlanabilmek birine, hem de sebepsizce... Başarabilene zaten 'aşk olsun'; fakat kimine yar, kimine dar gelir bu sevda oyunu.

Tam göğsünün ortasında bir yerin acıyacak.
Evinin seni içine sığdıramayacak kadar dar olduğunu fark edeceksin.
Sokağa fırlayacaksın.
Sokaklar da dar gelecek, tıpkı vücudunun yüreğine dar geldiği gibi.
...Ne denizin mavisi açacak içini, ne pırıl pırıl gökyüzü.
Kendini taşıyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan da kaybolacak kadar küçüleceksin.
Birileri sana bir şeyler anlatacak durmadan.
"Önemli olan sağlık..."
"Yaşamak güzel."
"Boş ver, her şey unutulur."
Sen hiçbirini duymayacaksın.
Gözyaşlarından etrafı göremez hale geleceksin.
Ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarında ölmek isteyecek kadar çok seveceksin.
Hep ondan bahsetmek isteyeceksin.
"Ölüme çare bulundu" ya da "yarın kıyamet kopacakmış” deseler başını kaldırıp ”ne dedin?" diye sormayacaksın.
Yalnız kalmak isteyeceksin.
Hem de kalabalıkların arasında kaybolmak.
İkisi de yetmeyecek.
Geçmişi düşüneceksin.
Neredeyse dakika dakika...
Ama kötüleri atlayarak…
Onunla geçtiğin yerlerden geçmek isteyeceksin.
Gittiğin yerlere gitmek…
Bu sana hiç iyi gelmeyecek.
Ama bile bile yapacaksın.
Biri sana içindeki acıyı söküp atabileceğini söylese, kaçacaksın.
Aslında kurtulmak istediğin halde, o acıyı yaşamak için direneceksin.
Hayatının geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksin.
Aksini iddia edenlerden nefret edeceksin.
Herkesi ona benzetip, kimseyi onun yerine koyamayacaksın.
Hiçbir şey oyalamayacak seni.
İlaçlara sığınacaksın.
Birkaç saat kafanı bulandıran ama asla onu unutturmayan...
Sadece bir müddet buzlu camın arkasından seyrettiren…
Bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek.
Boğazın düğümlenecek, dinleyemeyeceksin.
Uyumak zor, uyanmak kolay olacak.
Sabahı iple çekeceksin.
Bazen de "hiç güneş doğmasa" diyeceksin.
Ne geceler rahatlatacak seni ne gündüzler.
Ölmeyi isteyip, ölemeyeceksin.;
Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önüne çıkana sarılmak isteyeceksin.
Nafile...
Düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek.
Rüyalar göreceksin, gerçek olmasını istediğin.
Her sıçrayarak uyandığında onun adını söylediğini fark edeceksin.
Telefonun çalmasını bekleyeceksin aramayacağını bile bile.
Her çaldığında yüreğin ağzına gelecek.
Ağlamaklı konuşacaksın arayanlarla.
Yüreğin burkulacak.
Canın yanacak.
Bir daha sevmemeye yemin edeceksin.
Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinden.
Onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksın.
Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğin için kendinden nefret edeceksin.
Yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin, onunla hiçbir anının olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek.
Ama bir umut...
Onunla bir gün bir yerde karşılaşma umudu...
Bu umut seni gitmekten alıkoyacak.
Gel gitler içinde yaşayacaksın.
Buna yaşamak denirse.
Razı mısın bütün bunlara?
Hazır mısın sonunda ölüp ölüp dirilmeye?
O halde âşık olabilirsin.

Bedirhan Gökçe

Yar kollarında yaşayamadık belki aşkı; ama bu şehrin dar yollarında slogan oldu sevdamız.
Vakit, ayrılık vaktidir ve yine İstanbul'un ıssız sokaklarına misafiriz. . .

Kelimelerle görüşmüyorum artık, yazmayı da bıraktım bayadır. Çünkü ben, kalemi ne zaman elime alsam; yazdığım her satır, bana seni hatırlatır...

Hırçın bir fırtına bile olsam, dinerdim seni görünce.
Gönlüne inerdim kalabalıkların içinden,
Gözlerine sonra...
Dilinden dökülen her bir heceye kulak misafiri olurdum;
Kulaklarına misafir olurdum,
...Yüreğimden sana kopan her bir kelimeyi,
Kalbine nakış nakış işlemek için.
İçin için bir mutluluktu bu;
Fakat ayrılık içimi bir hayli derinden yaktı.
Şimdi bana senden kalan;
Bol acılı bir veda bakışı,
Bir de 'yüzünün giderkenki ıslaklığı'...

Benim eşim ve benzerim yok kadın.
Gel, eşim sen ol;
Benzerimi ikimiz yaparız.
Sonra doğruluk cesaretlik oynarız, Sen tüm doğrularınla gel, ben tüm cesaretimle severim seni. /

Bana "Bir şeyler ye kızım!" deyip durma anne!
Bu ayrılığı henüz sindiremedim, üstelik mutluluk da kursağımda kaldı. /