[INDENT]Bir arkadaşımla telefonda görüştüm biraz önce. Beyoğlu'nda balık yemiş içmiş eve dönüyormuş. Son günlerde biraz sıkıntılı tam olarak anlatmıyor ama galiba depresyona girmiş...

Bu depresyon nasıl bir yerdir girince çıkılır mı? sevmezsen bir daha gitmez misin? servisi kaliteli midir? hesabı yüklü mü gelir? O konuşurken birden aklımdan tuhaf tuhaf düşünceler geçti. Arkadaşıma ''eee, ne yapacaksın şimdi çıktın mı lokantadan?' ' diye sorunca ''Evet lokantadan çıktım şimdi eve gidiyorum'' dedi ''Peki' ' dedim '' Depresyondan çıktın mı?'' ''Evet evet eve gidiyorum'' dedi. )

Keşke dedim, keşke bu kadar sade olsaydı hayat; bu kadar yalın basit ve net. Depresyondan çıksaydık ve eve gitseydik...

Dönüp geçmişte yaşadıklarıma bir baktım. Allah' ım, nelerden dolayı depresyona girmişim. Sınavım kötü geçmiş depresyona girmişim. Sevgilimden ayrılmışım depresyona girmişim. Üniversiteden mezun olduktan sonra iş aramış ve bir süre bulamamışım depresyona girmişim...Hiç bir şey yokken durduk yere depresyona girmişliğim de var. Bir ara bunu hayat tarzı olarak benimseyip sözde bohem(!) yaşamaya bile başlamıştım o halimi sevmiştim, elde rakı, ağızda sigara, şarkılarda o dönem patlamış. ''Dipteyim sondayım depreeesyondayııım'' değmeyin keyfime, bir havalara girmişim ''Kimse beni anlamıyor, bu dünya zalim, kıymet bilen yok'' falan iyice bir alışmışım, sevmişim depresyonumu. .Yani anlayacağınız; depresyondayım ama gururluyum. Sonra çıkınca anladım ki; ben acıklı şarkıları, beni ağlatan filmleri, mutsuz aşk hikayelerini sevmişim hep.. Hüzne yakın bir yanım hep vardır kabul ama depresyonu da hayat biçimi haline getirmek olmaz ki.. Baktım geçen günlere yazık ediyorum, bir silkelendim kendime geldim, o gün bugündür rahatım..Bir şey canımı çok yaktığında fırsatım varsa hemen uyuyorum, uyanınca da geçiyor.Yani ben işin kolayını buldum: depresyona girmiyorum, yatağa giriyorum yorganı kafama çekiyorum ve uyuyorum, sabah yola devam..Şartladım galiba kendimi, işe yarıyor...

Depresyondaysanız bu elbette iş hayatınızı da etkiliyor. Bir dalgınlık, bir dikkatsizlik ki sormayın.''İki gün izin istiyorumdepresyon dan çıkıp geleceğim'' de diyemiyorsunuz. Endişe kaygı korku, stres, umutsuzluk vs. Bunlar çalışma verimini düşürüyor sürekli hatalar yapmaya başlıyorsunuz. Aklınız başka yerde siz başka yerde gölgen dolaşıyor sanki ofiste. Depresyon ofisin ciddiyetiyle bağdaşır mı hiç? Bekleyen işler bitirilecek raporlar girilecek toplantılar, görüşülecek müşteriler...İşler sizin depresyondan çıkmanızı beklemez ki üstünüze gelirler içiniz sıkışır depresyona girdiğinize gireceğinize pişman olursunuz hiç girmeyin daha iyi...

İçinize kapanmayın sakın, bu sağlığınızı da etkiler. Dışarı çıkın dostlarınızı bulun, ailenizin desteğini alın ya da bir süre sessiz kalın DURUN her şey olanca hızıyla koşmaya devam etsede siz DURUN. Bazen durmak gerekir. Duygularınızı fark edin acı çekiyorsanız acınıza sahip çıkın o sizin acınız. Bu cümleyi yazarken Fight Club'daki bir sahneyi hatırladım. Belki de bana bu cümleyi yazdıran filmin o sahnesi. Taylor Jack'in elini asitle yakar ''Bu kimyasal bir yanık şimdiye kadar hissettiğin tüm yanık acılarından daha fazla canını yakacak'' der. Jack'in canı çok yanmaktadır ve bağırır ''Söndür'' diye Durden Taylor der ki; ''Bu hayatının en önemli anı bu acı gerçek bu senin acın onu hisset ve geçmesini bekle.'' Acı büyük bir tecrübedir...

Bir dost meclisinin neşesi hiçbir şey yapmıyorsak da denize bakmanın keyfi, şanslıysak ve aşıksak ve seviliyorsak sevdiğimiz kadar, sevdiğimizin varlığı geçmişte kalmış olsa da güzel anılarımız ki hepsi bizimdir hepsini biz yaşadık rüzgarın esintisi bir gülümseme tanıdık ya da yabancı birine iyilik etmiş olmanın verdiği gururlu huzur biri olmazsa bir diğeri bunlardan hiç biri olmazsa sadece kendi varlığımıza duyduğumuz inanç ve hayat öldürmek için her şeyi yapsa da içimizde yaşattığımız o kahraman çocuğun umudu...Ne yapıp edip sıyrılmalı bu karamsar ruh halinden hem de hemen...

Bildiğim şu: Durumu değiştiremiyorsak da duruma verdiğimiz tepkileri değiştirebiliriz. ..

Bunun tek yolu var: KabuL EdiN !!! Başarısız olabilirsiniz kaybedebilirsiniz yenilebilirsiniz terk edilebilirsiniz yalnız kalabilirsiniz anlaşılmayabilirsiniz ''Bunu da mı yaşayacaktım'' demeyin yaşayabilirsiniz..Kabul edin olan olmuştur..Önce kabul edin sonra hatalardan ders alın sonra durumu algılayış şeklinizi değiştirin verdiğiniz tepkileri değiştirin..Şaşırtın herkesi bu sefer farklı davranın...

Depresyondaysanız da çıkın çıkın da evinize gidin hava kararmadan..[/INDENT]

Öyle sevdalar vardır biter biter başlar;
Buruk tatlar vardır ağızda sürüp giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz akşamı buhurdan gibi tüten
Hanımellerinin morumsu buğusunda
Bekliyor bahçenize dönük balkonunda
Sarmaşık gülleri kokladıkça kırmızı
Hüzünler japonfenerleri arasında.
Öyle günler var öyle anlar hiç bitmeyen!
Nasıl bir ışık emmişler ki sevginizden
Ansızın başka bir yüzle güzel kopmuşlar
Büyük Irmak'tan ayrı düşmüşler desteden
Yağmışlar ilkyaz yağmurlarınca ve özlem
Açmış yaban çiçeklerini tarlanızda.
Ölümsüz günler onlar bir hiçle beslenen;
Zaman dışı güvercinler uçma bilmeyen;
Uzay ötesi ovalar ayak değmemiş;
Başka bir mevsim başka bir dal başka yemiş.


Esrir kim bassa o toprağa ve kim tatsa
O yemişten. Balla dolar testi açılır
Açılmayan kilit çiçeğe durur badem
Dolanır bilgelikle mutluluk yüreğe.
Ak bir bulut bekler üstünüzde havada
Kuşlar iner devinme birden bitiverir
Çıt çıkmaz evrenden. İşte ortadasınız
Havuz ağaç deniz ne varsa size göre.
İşte aydınlık size göre. Kısarsınız
Güneşi gökyüzünü yakarsınız. Neden
Sonra uzaklarda çektirilmiş bir resim
Gibi kalır aklınızda gölgeniz duru
Küçük bir bahçede susar gibi yaparak
Karşılıklı gizemlere daldığınız gün.


Oktay Rifat Horozcu

Yazgısı bir büyücünün elinde şekillenen kadın
Baştan sona sanadır harf dökümü.

Ruhunun çıplaklığı döverken rüzgârı
Dudağımdan iki harf düştü
Ah!
Biliyorum
Dokunsam yeniden dirilecek parmak uçlarımın sıcaklığında
Lâkin
Budala bir adamın yörüngesinde sessizliğim
Ki ne zaman yüzümü ona dönsem
Cellatlar intihar kusar bedenime
Yıkılırım gecenin içine.

Safran sarısı bir dün'ün titreyen dudaklarıyım
Eteklerimde hayat
Bir elimde cümbüş
İblisler kollarımda kanat çırpıyor
Ben gördüm
Korktum
Sığındım
Sağırdım her şeye
Bu yüzden sustum.

Her satır boğazıma düğümlenirken
Soytarısı hangi geçmişe sığınırdı diye düşünüp
Döküldü dudağımdan sanrılar.

Tırnaklarıma geçen bu et parçası
Kokusu tanıdık
H a t ı r l a d ı m.

Kaç kez ölmüştüm yeni doğan bebeğin ağlamalarında
Çan sesleri kulağımın zarını parçalarken
Düşümden döşüme kaç ceset yığılmıştı
Ö ğ r e n d i m.

Oysa gün bana dar ve is'li penceresinden gülmüştü
Çingene bir büyücünün dudaklarından dökülen kehânet aşinaydı varlığıma.
Gri bir eskizin is'li yarınıyım kim bilir
Her harfe varlığını kurban verebilirdim.

Susmalarım hep bu yüzden
Gizi dudaklarımın arasına sıkışmış bir hayat
Mucizesi düşümde gebe
Gömdüm geceye hiçliğimi.

Var oluşum güneşin doğuşuna saklanan paslı bir dua'dır.



Meryem Ateş

ŞEB-İ YELDA...(EN UZUN GECE..)

İnsanı iki şey öldürürmüş:
1- Sevmediği insanın silahından gelen mermi
2- Sevdiği ...insandan gelmeyen ilgi

İki şey "Kalitesiz insan" 'ın özelliğidir:
1-Şikayetçilik
2-Dedikodu

İki şey çözümsüz görünen problemleri bile çözer:
1- Bakış açısını değiştirmek
2-Karşısındakinin yerine kendini koyabilmek

İki şey yanlış yapmanı engeller:
1-Şahıs ve olayları akıl ve kalp süzgecinden geçirmek
2-Hak yememek

İki şey kişiyi gözden düşürür:
1-Demagoji (laf kalabalığı)
2-Kendini ağıra satmak (övmek, vazgeçilmez göstermek)

İki şey insanı “Nitelikli İnsan” yapar:
1-İradeye hakim olmak
2-Uyumlu olmak

İki şey “Ekstra Değer” katar:
1-Hitabet ve diksiyon eğitimi almak
2-Anlayarak hızlı okumayı öğrenmek

İki şey geri bırakır:
1-Kararsızlık
2-Cesaretsizlik

İki şey kaşif yapar:
1-Nitelikli çevre
2-Biraz delilik

İki şey ömür boyu boşa kürek çekmemeni sağlar:
1-Baskın yeteneği bulmak
2-Sevdiğin işi yapmak

İki şey başarının sırrıdır:
1-Ustalardan ustalığı öğrenmek
2-Kendini güncellemek

İki şey başarıyı mutlulukla beraber yakalamanın sırrıdır:
1-Niyetin saf olması
2-Ruhsal farkındalık

İki şey milyonlarca insandan ayırır:
1-Sorunun değil, çözümün parçası olmak
2-Hayata ve her şeye yeni (özgün,orijinal,farklı) bakış açısıyla yaklaşabilmek.

İki şey gelişmeyi engeller:
1-Aşırılık (mübalağa,abartı,ifrat,tefrit)
2-Felakete odaklanmış olmak

İki şey çözüm getirir:
1-Tebessüm (gülümseme)
2-Sükut (susmak)

İki şeyin değeri kaybedilince anlaşılır:
1-Anne
2-Baba

İki şey geri alınmaz:
1-Geçen zaman
2-Söylenen söz

İki şey gerçek sondur:
1-Cennet
2-Cehennem

İki şey ulaşmaya değerdir:
1-Sevgi
2-Bilgi

İki şey özgürlüktür:
Vatan ve Bayrak

İki şey “hayatta önemli olan her şey” içindir:
1-Nefes alabilmek
2-Nefes verebilmek