[COLOR="RoyalBlue"]

Çocuk olamadan bana büyümeyi öğretenlerin imzası var her karışında buzullar ekili ruhumda� Yalnız soluk ve baharsız bir düşün sarı yalnızlığının sesiyim� Soluğum bir uçurumun kenarında açan papatyanın nefesi kadar ürkek ve yitik�

İçimde kaldırımların ıslak yalnızlığı ile yarışan adı konmamış bir sürükleniş var� Bu sürüklenişin yolu yine bana çıkacak biliyorum� Çünkü harita avuçlarımdaki zamanın sessizliğine gömdüğüm çizgilerimde saklı�

Duygularımdaki bu devinim içimdeki dünyayı yaşamın gerçek kesitlerinde nasıl yansıtır bilinmez ama bildiğim sorularımın ve cevaplarımın paralel duruşunda ruhumu dinlendireceğim gerçeğidir�

Zamana karşı çizgimi sıkı tutmanın nedeni ve oluşumu kime ne için neden üçlüsündeki ritimde gizleniyor� Adımlarımın beynim ve yüreğim arasındaki iletişiminde sıkışıp kalan bir köprü kuruluyor sorularla� Yaşamdaki duruşun merkezine inmek için önce çıkış yoluna dokunmak gerek hangi adım bizi önce çıkıştaki gerçek gidişe götürür diye...

Kendim için mi?

Sevdiklerim için mi?

Yoksa yaradılış sebebimin kendiliğinden ayarlanmış hafızası için mi?

Keşke;

Çocukların düşleri gibi

Uçurtmaların gökyüzüne teslim ettiği özgürlüğün gülüşü gibi

Savaşsız yaşayan insanların içindeki umudun sesi gibi

Dağın zirvelerindeki kardelenin güneşe ölümüne aşkı gibi

Net olsaydı tüm anlamlar�

Biliyorum tadını bile bilmediğim çocukluğumun rengine hiçbir zaman değemeyecek uçurtmamın elimdeki ipi� Ama mutlaka gökyüzüne değecek ellerimdeki ipin bana emanet ettiği güç� Ve bu gücün cesaretine sığınan ürkek yanımsorularını ekecek güneşin ruhumu saran yaşam kokulu tenine� Hayatın göğsünde kaybettiğim tüm sorularımı alacağım atlasın buğulu bulutlarına saklanan giz dolu defterden�

Sanırım yoluma çıkan en güvenli işaret şiirlerimde sakladığım anahtarlar olacak� O anahtarlar bir gün içimdeki tüm dehlizlerin kapısını açacak gerçek olan ve güven bahçesini ruhuma eken bahçıvana�

Ve güllerimi ektiğim toprağımda goncalar yeryüzündeki tüm çocuklara en güzel kokusunu savuracak sırf çocukluklarını doya doya yaşamaları için...

Sonra gençlerin ellerine goncaların açan tenlerinde çoğalan geleceğe düş öykülerini yağdıracağım fidan olan duygularının yeşermesi için çabuk çabuk...

Sonra mı?

Güllerim büyüyecek dikenlerini büyüklere batıracaklar ama kanatmak için değil özeleştirilerini hep yapabilmeleri için! ! ! Önce kendi canları yanarsa sonra can yakmayı bilmeyecek bir ruha sahip olacaklar� Önce bir çocuğun kendi suskunluğunda değil minicik yüreğindeki umut ülkesinin tınısında varlığını ispat edebileceğini öğrenecekler�

Bunları neden mi istiyorum�

Bir çocuğun kendi sessizliğinde büyük olmayı öğrenmesi ve büyüdüğünde yalnızlığı oynaması kadar anlaşılmaz bir durumu anlatabilmekti belki de...

belkide.. sevdiğimi sanmıştım.
belki zannetiğim kadar sevmemiştim,belkide
zannettiğimden de fazla sevmiştim.
belki hiç sevilmemiştim sevildiğimi zannedip,belki
çok sevilmiştim sevilmediğimi sanıp.
belkide varmamıştım farkına sevdiğimin,sevildiğim
zannıyla sevdiğimi sanmıştım
belkide farkındaydım sevdiğimin sevilmediğim zannıyla
yanmıştım.

kaç göz kaçırdı gözlerini benden yada ben kaç gözden kaçırdım gözlerimi
bilmem,kuytularda.
kaç mutluluk ihtimalini ıskaladım bildiğim, bilmediklerimle beraber
zannettiğim aşkların.
savruk bir bahardı belkide özlediğimi sandığım belkide sessiz bir
duaydı yakındığım.
aslında yalnızlığımdı ıskaladığım kalabalıklarda,beklediğimdi inen bir
önceki durakta..
ben gitmiyordum aslında bedendi savrulan tozlu yollarda,ruhum hep
aynı yerde yatağında felçliydi.
sen değildin özlediğim, sen değil beklediğim, ben içimde
bi yerlere.. ben içimdeki çoçuğa..ben içimdeki sana .! aşıktım onaydı kaçısım .
seni
başka yerlerde değil orda aradım hep, orda buldum. sen orada gülümsedin bana ilk defa önemli
değildi yoluna çıkışımdaki öfken, önemli değildi gidişin ben içime sürgün ettim seni sen.. gittiğini
sandın.sana değildi kızışım kendimeydi,belki bir bahaneydi belkide isyanım.
sana her
geldiğimde sen değildin aradığım..kokundu özlediğim zaten sen olmayan herkez
sendi..sense..herkezdin...
sana her gelişimde sen en kuytularına kaçtın içimin
göremedim...göremedin.....ben hep elim boş geldim sana sen hep bir parçasını koydun avcuma
nefret pazılının,ben hep dağıttım birleştirmeden.
zordu susmak seni
gördüğümde,konuşmak dahada zordu sen olmayınca.........ben.. kendi hatalarımdan bi girdap
ördüm kendime hatalarımla birlikte toparlanıp gidiyorum işte hiçbir şey bırakmadan ardımda
herşeyimle ve sensizliğimle savrulmaya ıssızlığın çöllerine.rahat ol artık ne bir tesadüf ne bir
hezeyan nede güçsüz bir an getiremez beni sana..sende uğrama artık çorak toprağıma gelirsen
bulacağın ben olmayacağım.

bir yığın kum oldum kumsallarında gözyaşlarımla
ıslattığım değme artık sularıma bir gelgite daha dayanacak liman yok bende..!"

lan sıvasız betonarme
çorapla koşan ulvi
parasının üstünü alamayan ulvi
saçında limon çekirdeği kalmış ulvi
dışardan ulvi

[INDENT]Ulvi ampul takarken;
Cevahir: Hadi lan takamadın bi ampulü.
Ulvi: Abi olmuyo ekonomik ampul ya ondan galiba.
Cevahir: Kenarına para sıkıştır o zaman.
[/INDENT]yetersiz ulvi
boş yerleri dolduramayan ulvi
az ulvi
sezon sonu ulvi
lan deportivo lakonya

Cevahir: Ne kadar eksiksen söyle ulvi, üstünü tamamlıyım lan

Ulvi: Abi ev var ya pırıl pırıl ya, sanki böyle Nazanın eli değmiş gibi, helal olsun valla,
Cevahir: Delerim bıngıldağını lan, rafadan ulvi, olmamış ulvi

Minibüse ön kapıdan binip arka sıralara ilerlemeyen ulvi!
1. viteste 7.500 devir yapan ulvi!

[INDENT]Cevahir: Lan ulvi sen ingilizce biliyodun dimi?
Ulvi: Abi düşünüyorum da konuşamıyorum.
Cevahir: Peki nece düşünüp türkçe konuşuyosun?
[/INDENT]Su yılanı Ulvi.
Çıngıraksız Ulvi.
Laylon poşetle bayır aşşa kayan ulvi
Kerpetenle kargaburunu ayıramayan Ulvi
14-15 Ulvi
Kışın araba iten ulvi
Şampuanı sulandırıp sulandırıp kullanan ulvi
0,5 ucu olupta vermeyen ulvi
Gazını kaçırırım ulvi
ulvi denen doğmamış cenin
Gocuk ulvi
Lüzumsuz ulvi :biggrin::haw: