Beraberliğinizde sorun yok. Arada bir yaşadığınız kısa ayrılıklara üzülüyorsunuz. Sevgilinizin yakınlarıyla kurup sürdürdüğünüz sıcak ilişki sevgilinizi çok mutlu ediyor. Çabuk ve girişken oluşunuz doğrudan sorumlu olmadığınız işlerin üzerinize yıkılmasına neden olabiliyor. Kendinizi başkalarının sorumluluğundaki birtakım işlerin başında bulmanız an meselesi. Bugünlerde biraz karışık bir para meselesinin içinde olacaksınız. Soğuk algınlıklarına karşı tedbirli olmalısınız.

Sevgilinizle ilişkinizi yeniden gözden geçirmeli ve onunla daha çok vakit geçirmelisiniz. Ona sadık kalın, yapacağınız en ufak bir kaçamak aranızı bozabilir! Bugün iş yerinde sinirlerinize hakim olun ve kendinizi kontrol altına almaya çalışın. Yoksa bugün hiç olmadık yere arkadaşlarınızın kalbini kırabilirsiniz. Para konusundaki sıkıntılarınızı yakın çevrenizdeki dostlarınızla paylaşıp onlardan yardım almaya çalışın. Her ne kadar enerjiniz yerinde olsa da, hava değişimlerine karşı dikkatli olmanızda fayda var.

Sevgilinizin, başkalarının yanında size karşı özensiz davrandığını düşünerek, gitgide ondan uzaklaşıyorsunuz. İşinizle ilgili sıkıntılarınız uykularınızı kaçırıyor. İleriyi göremediğinizi düşünüyorsunuz. Bu bulunduğunuz yerle ilgili olabilir. Daha iyi görebileceğiniz koşulları sağlamalısınız. Maddi alandaki kararları yalnız başınıza almanız, sorumlulukların tamamen sizin üstünüze kalmasına neden oluyor. Enerjinizi arttıracak doğal yiyeceklere yönelmenizde fayda var.

Gece
köpüren dalgaları gibi denizin
kendi sessiz çığlığında çalkalanırken
yalnızlığın hüznü vurur kalemime

Bir mektup
bir resim bırakmadan ardında
Öylece
nasıl geldiysen bu iskeleye
yine öylece gittin
Yağmur yağıyordu

Geceyi
bu kadar ürküten dolunay mıdır
yoksa ayın tam kalbine gömdüğüm
yitirilmiş duygularım mı

Ya telgrafın tellerine
konmayı unuttu kuşlar
Ya gidenlerin dönmediği
yolu yokuş bir uzak kente düştü yolun
Ne bir ses
ne bir koku senden

Gecenin
iç karartan sessizliğinde
yağmalanmış ömrüm ve yalnızlığımdır
tam karşımda gölge gibi
bir duvardan diğerine düşen

Senden sonra
bunca kuraklığıma inat
bir damla yağmur düşmedi
ne geceye ne gündüze
Oysa yağmurlara kuruyordum saatleri
ve takvimleri kırlangıç fırtınasına

Geceye
celladın yağlı ipi dokunurken
yalnızlığın kanları damlar kalemimden
şarap rengi şafak, ne kadar da uzak

Sen gittin
ben öylece kaldım
kıpırdamadan

I
nehirler yarışır, çağıldar gözlerinde
o nehirler benim nehirlerimdir
aşk
ki azar azar benim yerimdir
üşüyorsam, sokaktaysam, yalnızsam
gözlerin ey yâr benim evimdir

/vurulup düştükçe, düştükçe seni sevmekten caymayacağım
gece insin, el ayak çekilsin gelip kapında ağlayacağım!/

iyi ki bu sestesin
dünyayı ısıtan nefestesin
bir haydut gibi gezinirim kapında
kalbimde tutuşan ateştesin…

II
rüzgârlar savrulur, uğuldar gözlerinde
o rüzgârlar benim rüzgârlarımdır
aşk
ki azar azar benim yerimdir
suskunsam, bozgunsam, bulutsuzsam
gözlerin ey yâr benim evimdir

iyi ki bu düştesin
her sabah ışıyan güneştesin
iyi ki yoksuluz bulutlar gibi
soğuyan dünyada sımsıcak fırınlar gibi

/vurulup düştükçe, düştükçe sana koşmaktan caymayacağım
gece insin, el ayak çekilsin gelip kapında ağlayacağım!/


Yılmaz ODABAŞI

Bir eski zaman şarkısı plakta,
Şişede gece…
Duvarda şehrin kalbi atıyor.
Dizlerim mısralara takılıp kanıyor.
Girdapların en asili bu.
Sanma ki, göğsüm yaralı diye,
Tırnaklarım eskiyor diye, ıslık çalmayı unuturum.
Evet sol yanımda hasretin var; hasretin ki… dayanılır gibi değil!
Ama gözlerin, gözlerin…
Bir eski zaman şiiri gibi, bunu bil.

Ay ışığı masamda,
Sözlerini saklıyorum en sevdiğim kitabın arasında.
Atmaya kıyamadım en sevdiğin kalemi,
Bir gölge gibi odamda, iliklerimde çocukluğun.
Şişede mehtap…
Şarkımız sarıp sarmalıyor gecemi;
Geceyi soluyorum,
Gece içime akıyor.
Ben, gece kokuyorum.
Sen bilmezsin bu kokuyu,
Bilmezsin gecenin insanı eskiten, çürüten tortusunu.
Omuzlarım felç oldu; yalnızım ama…
Stem ettiğimi sanma.
Seni özlüyorum özlemesine de…
Gözlerini katık edip özlemime; yudum yudum içiyorum nefesini nefes diye.

Gecenin elleri soğuk,
Yürek en derinlere kadar ışığa hasret!
Yoksun ki…
Aramızda dağlar var ve geçilmez sarp yollar…
Bir eski zaman şarkısı plakta,
Ve sicim sicim yağan bir yağmur dışarıda,
Şehir biçare, öylesine mahçup!
Öylesine kendince, öylesine mâlûp.
Gitarın kanepede,
Gözlerin son hazan yaprağı gibi içimde.
Bilsen, içimden neler geçiyor.
Ben deliyim; delilik benim işim.

Ufukta serseri bir güneş,
Alıp başını gitmek ister gibi kuşlar.
Bir ezgi var, tanıdık bir ezgi… beni içine çekiyor
Sanki ellerin, geceme sokuluyor.
Gitmedin mi yoksa?
Gülüşünün kokusu yakınlardan geliyor.

Gün bitti; güller eridi hırsından.
Duvarda titrek mum alevleri…
Plakta bir eski zaman ezgisi…
Gece şişede.
Gece içimde.
Ben gecenin içinde.
Alnımda terin,
Dilimde ismin,
Seni öğreniyorum sil baştan.
Nerede doğmuştun mesela,
Hangi şiiri severdin?
Gece dokunurdu değil mi sana?
Gecenin yüreğine seslenemezdin.
Karanlık gebe diye puslu sabahlara,
Alıp başını erkenden gittin.

Gözlerin taşıyor mısralarımdan,
Mısralar, içime aşkı dokuyor.
Bakışlarımda ürkek bir yağmur saklanıyor.
Üşümek denmez de buna,
Gözlerin iyi gelecek galiba ürkek akşamlarıma.

Bir eski zaman şarkısı plakta,
İskemleler yaralı.
Sanma ağır geliyor bu hasret bana,
Rafa kaldırmadım senli anları.
Seni yaşıyorum, yaşatıyorum.
Odamdaki her şeyde senin izlerin.
Gittiğin gün, hani kalbini koyup da masanın üstüne,
“Ah şu gitmeler olmasa!...” diye iç geçirmiştin
Hatırladın mı?
Ellerim, çocuk elleri gibi küçülmüştü birden.
Gözlerime bir eylül sokulup,
Esmer yüreğiyle yüreğime dokunmuştu.
Ah şu kalmalar olmasa…

Bozgunlardayım bu ara.
Şikâyetçi değilim de…
Bir tutamcık, bir zerrecik sen olsa, ah olsa…
Suskunluğundu anlam katan varlığıma.

Plakta sen çalıyorsun,
Senli bir akşam mısraların göbeğinde öylesine duruyor işte!
Gitarın kanepede,
Kalemin masada…
EEE… daha ne olsun?
Bir eski zaman masalı bu yaşanan şey de.
Sen, ben…
Bir eski zaman masalının içindeyiz işte.

Hasibe Gezgin

paylaşılan mutluluğu severim
engin denizler kadar güzeldir o

I
bana ait olmayan cesetleri yaktım bütün gece
küllerini savurdum dans ettim
ay kaydı yıldızlar gülüştü pervasızca
ve saçlarımdan bir demet düştü suya
aldım öptüm gözbebeklerinden
cazibesini yitirmiş bir kadındın sen
seni ben güzel yaptım

II
davudi bir sesim vardı sonra kayboldu
yıldızların üzerine çığ düştü ve ellerim
damıttı ellerini-utandın-demek ki biliyorsun
ah,tarihsiz duyguların ilk resmini bulutlara çizilen
gözlerine çiy düşmüştü üşümüştün
aldım ısıttım seni

III
ben uzaktan severim
seni de öyle sevdim
bir tutam gökkuşağı karıştı sevdamıza
kuş kanadı bir tutam
bıraktık korkularımızı
uçtuk gittik

Ya ne yapmak lâzımmış?
Sağlam bir dayı bulup çatmak sırnaşık gibi,
Bir ağaç gövdesini tıpkı sarmaşık gibi,
Yerden etekleyerek velinimet sanmak mı?
Kudretle davranmayıp hileyle tırmanmak mı?
İstemem eksik olsun! Herkes gibi, koşarak



Yabanın zenginine methiyeler mi yazmak?
Yoksa nâzırın yüzü gülecek diye bir an
Karşısında takla mı atmak lâzım her zaman?
İstemem eksik olsun! Ricaya mı gitmeli?
Kapı kapı dolaşıp pabuç mu eskitmeli?
Yoksa nasır mı tutsun sürünmekten dizlerim?
Yahut eğilmekten mi ağrısın ötem berim?

İstemem eksik olsun! Tazıya tut, tavşana
Kaç mı demeli? Belki kaz gelir diye bana
Tavuk mu göndermeli? Yoksa bir fino gibi
Susta durmak mıdır ki, acep en münasibi?
İstemem eksik olsun! Bir kibar salonunda
Kucak kucak dolaşıp boy atmak ve sonunda,
Marifet şi’re koyup kameri, yıldızları,
Aşka getirmek midir, evde kalmış kızları?

İstemem eksik olsun! Yahut şan olsun diye,
Meşhur bir kitapçıya giderek, veresiye
Şiir mecmuası mı bastırmalı? İstemem
Eksik olsun! Acaba bulup bir alay sersem
Meyhane köşesinde dâhi olmak mı hüner?
İstemem eksik olsun! Bir tek şiirle yer yer
Dolaşıp da herkesten alkış mı dilenmeli?
İstemem eksik olsun! Yoksa bir sürü keli
Sırma saçlı diyerek göğe mi çıkarmalı?

Yoksa ödüm mü kopsun bir Allah'ın aptalı
Gazeteye bir tenkid yazacak diye her gün?
Yahut sayıklamak mı lâzım: “Adım görünsün
Aman!” diye şu meşhur "Mercure Ceridesi"nde
İstemem eksik olsun! Ve tâ son nefesinde
Bile çekinmek, korkmak, benzi sararmak, bitmek;
Şiir yazacak yerde ziyaretlere gitmek,
Karşısında zoraki sırıtmak her abusun.
Eksik olsun istemem, istemem eksik olsun!

Fakat şarkı söylemek, gülmek, dalmak hülyaya;
Yapayalnız, ama hür, seyahat etmek aya.
Gören gözü, çınlayan sesi olmak ve canı
İsteyince şapkayı ters giymek, karışanı
Olmamak. Bir hiç için ya kılıcına veya
Kalemine sarılmak ve ancak duya duya
Yazmak, sonra da gayet tevazuyla kendine;
”Çocuğum!” demek,”Bütün bunları hoş gör yine,
Hoş gör bu çiçekleri, hattâ bu kuru dalı,
Bunlar yabanın değil kendi bahçenin malı!
Varsın küçücük olsun fütuhatın, fakat bil,
Onu fetheden sensin, yoksa başkası değil.
Ara hakkını hattâ kendi nefsinden bile.
Velhasıl bir tufeylî zilletiyle
Tırmanma! Varsın boyun olmasın söğüt kadar,
Bulutlara çıkmazsa yaprakların ne zarar?

Kavaklar sıra sıra dikilse de karşına
Boy ver, dayanmaksızın, yalnız ve tek başına!”




Kaynak: Cyrano de Bergerac,
Çeviren: Sabri Esat Siyavuşgil


Edmond Rostand