[INDENT][SIZE="3"]bilmediğimi mi sanıyorsun?
biliyorum..
"yarı yolda bırakılmaktan korkuyorsan yalnız yürümelisin"


yürüdüm..
kalabalıklarıma rağmen etrafımda yükselen devasa duvarlarımla yürüdüm..


ıssızdım..
seslerin arasında sessizdim..


kendi sesini unutmak ne demek bilir misin?
sana ait olmayan sesler çıkartmak..
yabancılaşmak herşeye herkese..
zamanı unutmak..


derin bir nefes alıyorum şimdi..


diyorum ki ;


birgün yorulabilirsin..
sıkılabilirsin..
başka patikalar geniş yollar ayaklarını çekip alabilir yanımdan..
vazgeçip geri dönmek isteyebilirsin..
yarı yolda ölebilirim..
ölebilirsin..


yıllarca yalnız yürümeme sebep olan korkum beni ensemden yakalayabilir..


herşey mümkün..
yolculuk bu..


yine de..
herşeye rağmen düşünmeden Andan bir an dahi sonrasını
hesabını yapmadan
saymadan adımlarını
adımlarımı saymadan..


[COLOR="Black"]sadece..
ama sadece..
YÜRÜ BENİMLE..[/COLOR][/SIZE][/INDENT]

[INDENT][SIZE="3"]Gittiğini söylemedim kimseye...
Varmışsın gibi yapıyorum...
Ama gittin...
Gittin...Git...Öyle özgürüm ki...
Hiç bu kadar rahat olmamıştı sana git demek...
Oysa uzak bir ülkeye yerleşme ihtimalinde "sen gidersen bende gelirim"lerim vardı bolca ve hemen dilimin ucunda...
Tükettim...
Tükettin...
Umut açık bir renkti...
Beyaz gibi...Sarı gibi...
Bence en çok sarı yakışırdı umuda...
Kirlendi...
Umut aydınlıktı...
Umut gökyüzüydü...
Karardı...
Kızmadım sana...Kızmıyorum da...
Dürüsttün bir kere...
Oynamadın...
Seviyormuş gibi yapmadın...
Hiç ilk defa sarılmadın...
Hiç elinielime ilk dokunduran olmadın...
Hiç önce sen öpmedin...
Ama...
Kollarını ilk sen çektin sarıldığımızda...
İvedilikle yine sendin elini elimden çekip "hissizce"dizinin üstüne koyan...
Dudaklarını en önce sen ayırdın...
Aradığın ben değildim zaten...
Farkındaydım...
En çok da bu farkındalığa rağmen ısrar edişim gebertiyordu beni...
Utanıyordum...
Hep yanında telaşlıydım...
Bocalıyordum...
Ve...
Gittin...Git...Öyle özgürüm ki...
Cevapsız kalan en güzel sorumuzdu;
"Biz birbirimizin neyiyiz?"
Hiçbir soru işaretinin ardına hemencecik yakışmazdı coşkuyla ve aynı anda gelen tebessüm...
Bunu da başardık ya..
Lanet olsun..."[/SIZE][/INDENT]

[INDENT][SIZE="3"]İçimin tüm kırıntılarını bir kenara bıraktımtam simdi.
Düşünmemiş hayal etmemiş kabul ediyorum kendimi..
Bir daha hiç uyanmayacak masumca uyuyan bir bebek gibi..
Ölsem mezarım küçücük olacak
Üzerime attığınız güller solacak..
Kendimi ziyan hissediyorum..
İtiraf etmeliyim sarı rengi sevmiyorum!
Mavinin derinliğine hiç uymuyor sari ve ne için yan yanalar bilmiyorum..
Anlayamıyorum benim rengim ne?
Kendimi siyah beyaz bir film gibi hissediyorum..
Tüm bildiklerimi hiç öğrenilmemiş kabul ediyorum şimdi..
Hayata baştan başlıyorum ve kendime sonu olmayan bir yol çiziyorum
Zamanı olmasın doğduğum günün..
Önemi yok..
Ölümüm zamanlı olsun bir tek bunu istiyorum..
Ben öldüğümde kimse ağlamasın diye dualar ediyorum..
Aşk denen eğlenceli hayal kırıklıkları bütününe gelince..
Aşık olmayı istemiyorum..
Çünkü aşk çarpanlara ayırmaktan öte bir kavram..
Aşk sevgileri ayrıştırmak oluyor
Öğrendiğim formüller yetmiyor aşık olmaya..
Olduğum yerde kalıyorum..
Aşk bana hiç mi hiç yakışmıyor biliyorum..
Benim yalnızlıktan yapılmış küçük bir kalbim var..
Ben orada kalıyorum..
Ziyaretçim olmuyor ve bundan memnunum aslında..
Her yerde biraz kendimden bırakıyorum..
Günüm gece olduğunda ise;
Alıyorum elime kalemi
Ve tüm yalnızlığımı
Delicesine YALANLIYORUM!!
Aşk istiyorum aşk
Yalnızlıktan korkuyorum anlıyor musun?
[COLOR="Red"]Ben geceleri hep yalan söylüyorum..
Ve bu gece
Seni hiç mi hiç sevmiyorum..
Sevmiyorum…[/COLOR][/SIZE][/INDENT]