İçimdekileri hep anlatmak istedim sana, ya anlamadın ya da anlamamazlıktan geldin…

Yasaktı, yanlıştı olmaması lazımdı biliyorum ama oldu işte ne gelir elden…

Hani Özgün diyor ya şarkısında “Diğerleri sadece sevebilir ama bense uğrunda ölebilirim” işte öyle sevdim seni…

Anlamıyorsun, belki de hiç anlamayacaksın ve ben o dipsiz kuyuya hep düşeceğim…

Bir gün içimdeki bu büyük sevgi ya gerçekten öldürecek beni ya da başka biriyle tekrar hayat bulacağım...

Kal demek istedim sana.. Her gece seni seviyorum deyip uyumak ve zamanı geldiğinde el ele gözlerimizi yummak.
İkisi de sınava gidiyordu; biri gözetmen diğeri ise öğrenci olarak. Minibüs kalabalıktı delikanlı ayakta kız ise oturuyordu. Beş dakika sonra kızın yanındaki kalktı boş olan yere delikanlı oturdu… Delikanlı görev alacağı okulun yerini bilmiyordu, sohbet böyle başladı… Delikanlı ilk dakikadan pozitif bir enerji almıştı kızdan. Konuştular konuştular… Delikanlı yol hiç bitmesin istedi, ilk defa İstanbul’un trafiği güzel gelmişti… Okulları başkaydı önce delikanlı inecekti inerken “sınavın nasıl geçti diye merak ederim, istersen sınavdan sonra konuşalım” diyerek telefonunu verdi,
Delikanlı yakışıklıydı, konuşmalarından da iyi, efendi biri olduğu belli oluyordu “olabilir” dedi kız kendi kendine ilk görüşte aşk olmasa da… Aynı gün buluşup bir şeyler içmeye karar verdiler, delikanlının içi her geçen dakika ile daha sıcak oluyordu, öyle mutluydu ki… Buluşmalar devam etti her buluşmada delikanlı daha da kaptırdı kendini artık kızdan başka hiçbir şey düşünememeye başlamıştı.
Kız delikanlının her halinden sevdiğini anlıyordu, zaten delikanlının kıza bakışından sevgisinin büyüklüğünü herkes anlayabilirdi. Delikanlı çok iyi biri idi, her halinden iyi bir eş olacağı belliydi ama eksik olan bir şey vardı kız sevmiyordu daha doğrusu sevemiyordu… Ama delikanlıyı da kaybetmek istemiyordu çok şey paylaşmışlardı…
Delikanlının gözünü aşk bürümüştü o sıralar, hiçbir şey göremiyordu sorgulamıyordu kızın sevgisini. Delikanlı yoğun çalışıyordu çok sık görüşemiyorlardı. En küçük fırsatı kaçırmıyordu ama delikanlı yarım saat bile olsa kaçıp gidiyordu kızın yanına. Bir gün görüşmek için izin ayarladı hemen de kızı aradı sevinçle, 3 gün sonra bütün gün beraber olabileceğiz diye. Buluşma günü geldiğinde kız aradı “kız arkadaşımı kıramadım bugün onunla görüşeceğim başka zaman” diyordu. Delikanlı ilk o gün içinden sıcak sıcak bir şeylerin aktığını hissetti canı acıdı kendini odasına kapadı. Ertesi gün aradı yine sevgilisini 1-2 saat bile küs kalacak gücü yoktu. O günden sonra kız çeşitli bahanelerle birkaç kez daha aynı şeyi yaptı ve delikanlının canı her seferinde biraz daha yandı. Bir gün düşünmeye başladı, sorgulamaya… “Benim onun için feda edemeyecek hiçbir şeyim yok ailem, işim her şeyim… Ben arkadaşlarımla tartışmayı bile göze alıp defalarca buluşmaya gittim tüm hayatımı ona verdim o ise” “Haksızlık etmemeliyim yine o da çok şey verdi ama benim verdiklerimin yanında?” İlk defa o gün beraber geçirdikleri 8 ayın muhasebesini yaptı ve sonunda acaba mı dedi acaba? Elinde olmadan diline takılan aynı şarkıyı söylemeye başladı:
Gözlerini çekip alma benden
Bi kenarda dururum rahatsız etmem
Sözlerin susmasın aman ha
Gizli öznen olurum kötü söylese de cümlen
Gel sevdiğin yemeği ısıttım
Yendikçe çıkar ayrılığın tadı
Nasıl acı nasıl tatsız
Sarhoşluğunun aşk olmuş adı
Çek yorganı tepene ağla ağla
Sarhoşluğunun aşk olmuş adı
Bayramlıklarını giymiş çocuklar gibiyim
Kabıma sığmadım ezbere aldım düş kırıklıklarımı
Kaç acı varsa kalbime sapladığım
Adınla başlıyor senle başlıyor buruk hikayelerim
İhtiraslarımı gülüşlerimi al sonradan duyulan pişmanlığını al
Kolaysa gel de beni senden al
Belki acır da gitmezsin
Masumiyetimi esaretimi al
varlığın koyarsa hayatımı al kalbi sigara içimlik daha kal
Belki o zaman gitmezsin…
Güzeldik senle bendik…
Biz olmazsak da güzeldik yan yana…
Sen şimdi iste tüm zaferler senin olsun…
Tebrikler olsun gidişine ve
Teşekkürler varsa verdiklerine…
Ama avucumda dünya ile gelmiştim
Görmedin ki…
Hiçbir şey vermemek için hiçbir şey almadın ki…
Çocukluğumu sundum sana yüzümde bayramlık sevinci
Bi sigara içimlik daha kalmadın ki…


Devam Edecek… (İki bölümdür)

[b]Hain zamanların puslu sularında,
vedaların kendini bilmez susuşlarında,
sen ki bana düşman
sen ki bana hasret
sen ki sensizsin artık...
Derin anlamları tükenişine gömdüm,
basit cümleleri boş sayfalara,
üzerini çizmekte yetmiyor satırlarca,
siyahların hükmü geçiyor şimdi
sana koşmaya can atan tüm üç noktalarda...
[/b][b]Yanlış teşhis edilmiş bir kimlikle yolların çıkmazında,
apansız sarmışım hayata,
küsmüşüm, küfretmişim..
Resimlerde yaşayan gündüzleri,
hayatın üzerime yüklediği kafiyeyi neyleyim..
Ses yok,
ben yok,
dün yok!
İlacı yok ki bu yoklukların hükmü olsun!
[/b][b]Durup durup takvimlerin aldatıcı sülietleri,
zamanın kan revan çıkmazı,
kaldığım yerden ne kadar uzakta sence?
Gelmeni dilemediğim her duada
hala yoksun ki...
Türküler söylenir yine,
sana kalmışlıkta senli ve sensiz..
Yakmışlığımda büyüdün sen,
serpilmeden küçüldün..
Gül olmak için harcadığın çaba,
gonca kalmışlığına da yetmedi..
Gayrı dayanılmaz bu iç çekişler kederle,
sevmediğim hesaplarım var şimdi kaderle..
ne olursa olsun sen yine de gelme!


[/b]

İlk defa, sana sus/tum...

İçime sinmedi
yüzü silinmiş ruhun...

Şairim…
bir balkon mermerine
sırtüstü uzanıp,
"Ya düş(er)se/m !" korkulu bedenimle
seni yazar/ım gök/hüzüne
heybemde ki harflerim azaldıkça
düşlerimi doldur/urum kaleme
göğe eğilip
kulakların(d)a seni fısıldayacakken fark ederim
bir düşü, bir hayale anlatamazdım ben...


Sokağın en eski apartmanı
demirkapı önü
kardeşler marketin kepenkleri dibine
bildiğim bütün cümlelerim düş/tü
aradım parantez huylu yanlarımı
sesime uykulu ayrılıklar üşüştü...


Bir damla / abı hayattın
bilmedin
yaş taşıyan, gözü yorgunları
hep uykusuz sandın
oysa uyku susuzdu !


Beyaz omuzlarının,
soğuk terine hayrandı sırtım
ıssız bir çöle benzemeye çalışırdı cemreli adın
içimi yakardın / adım adım
kum kusardı ayaklarım
dolu dizgin koşardı taneleri, tırnak aralarıma
kan keser/di parmak büklümlerimi de
ben büyürdüm..
kimseye söylemeden
bir yaş daha yürürdüm..
sen büyürdün
gözümdeki sevda büyürdü / tuzuyla
ve ya/şlarımı taşımaktan bıkardı arşım
eminönü hamalına dönerdi yanaklarım
ağrıyan yanlarıma cesetler yığılırdı

taşıyamazdım


Ah bir dinlenebilsem ağzında
bir de susabilsem sana, avazım çıktığı kadar...
sen / ne olur cüzzamlı hayalimi taşlama
şiir dökmez bu gözler artık...
çünkü ben/ yalnızım
çünkü sen/ yoksun!


Neden /
sadece ihtiyaç duyduğum da hatırlarım
yokluğunu...
neden raf şairliğimde arar da bulamam seni harf harf
hiçbir yazım da tanıdık çıkmaz mı be sana
bitiremediğim
son tarihli geçmiş şiirlerime bile baktım..
ama sen inatla, yok(luk)tun...
yani git(lik)tin..

bir damla kahvene
kırık ömürlük bir hatırım vardı
onu da yitirdin/m...


"Hakkı usta !!!
ambalajı bozulmamış bir aşkım var
geri versem alır mısın ?
ya da yeni bir içli aşk satın alsam,
karşılığını veresiye yazar mısın?"